{"id":41522,"ganjoorPageType":3,"title":"حکمت شمارهٔ ۴۷","fullTitle":"سعدی » گلستان » باب هشتم در آداب صحبت » حکمت شمارهٔ ۴۷","urlSlug":"sh47","fullUrl":"/saadi/golestan/gbab8/sh47","htmlText":"<div class=\"n\" id=\"bn1\"><p>گر جور شکم نیستی، هیچ مرغ در دام صیاد نیوفتادی بلکه صیاد خود دام ننهادی.</p></div>\r\n<div class=\"n\" id=\"bn2\"><p>حکیمان دیر دیر خورند و عابدان نیم سیر و زاهدان سد رمق و جوانان تا طبق برگیرند و پیران تا عرق بکنند، اما قلندران چندان که در معده جای نفس نماند و بر سفره روزی کس.</p></div>\r\n<div class=\"b\" id=\"bn3\"><div class=\"m1\"><p>اسیر بند شکم را دو شب نگیرد خواب</p></div>\r\n<div class=\"m2\"><p>شبی ز معدهٔ سنگی شبی ز دلتنگی</p></div></div>","noIndex":false,"redirectFromFullUrl":null,"poetOrCat":null,"poem":{"id":41522,"title":"حکمت شمارهٔ ۴۷","fullTitle":"سعدی » گلستان » باب هشتم در آداب صحبت » حکمت شمارهٔ ۴۷","urlSlug":"sh47","fullUrl":"/saadi/golestan/gbab8/sh47","plainText":"گر جور شکم نیستی هیچ مرغ در دام صیاد نیوفتادی بلکه صیاد خود دام ننهادی\r\nحکیمان دیر دیر خورند و عابدان نیم سیر و زاهدان سد رمق و جوانان تا طبق برگیرند و پیران تا عرق بکنند اما قلندران چندان که در معده جای نفس نماند و بر سفره روزی کس\r\nاسیر بند شکم را دو شب نگیرد خواب\r\nشبی ز معده سنگی شبی ز دلتنگی","htmlText":"<div class=\"n\" id=\"bn1\"><p>گر جور شکم نیستی، هیچ مرغ در دام صیاد نیوفتادی بلکه صیاد خود دام ننهادی.</p></div>\r\n<div class=\"n\" id=\"bn2\"><p>حکیمان دیر دیر خورند و عابدان نیم سیر و زاهدان سد رمق و جوانان تا طبق برگیرند و پیران تا عرق بکنند، اما قلندران چندان که در معده جای نفس نماند و بر سفره روزی کس.</p></div>\r\n<div class=\"b\" id=\"bn3\"><div class=\"m1\"><p>اسیر بند شکم را دو شب نگیرد خواب</p></div>\r\n<div class=\"m2\"><p>شبی ز معدهٔ سنگی شبی ز دلتنگی</p></div></div>","sourceName":"ویکی‌نبشته","sourceUrlSlug":"wikisource","oldTag":null,"oldTagPageUrl":null,"mixedModeOrder":0,"published":false,"language":null,"poemSummary":"این متن به نقد پرخوری و دلبستگی به لذت‌های مادی می‌پردازد و با مقایسه گروه‌های مختلف (حکیمان، عابدان، زاهدان، جوانان، پیران و قلندران) نشان می‌دهد که چگونه عادات غذایی می‌تواند بازتابی از حالات روحی و معنوی افراد باشد. این متن می‌گوید که اگر کسی نتواند خود را از وابستگی به شکم و نیازهای جسمی آزاد کند هرگز نمی‌تواند به بالاترین درجات روحانی و معنوی برسد.","category":{"poet":{"id":7,"name":"سعدی شیرازی","description":"مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی سراینده نامی و نویسندهٔ بزرگ سده هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به گونه مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او شاید میان سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده است. در جوانی به مدرسهٔ نظامیهٔ بغداد رفت و به فراگیری ادب و تفسیر و فقه و کلام و حکمت پرداخت. سپس به شام و مراکش و حبشه و حجاز سفر کرد و پس از بازگشت به شیراز، به نگارش شاهکارهای خود پرداخت. سعدی در سال ۶۵۵ ه.ق سعدی‌نامه یا بوستان را به نظم درآورد و در سال دیگر (۶۵۶ ه.ق) گلستان را نوشت. افزون بر این‌ها قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیع‌بند، رباعیات و مقالات و قصاید عربی نیز دارد که همه را در کلیات وی گردآوری \u00A0کرده‌اند. سعدی نخستین شاعر ایرانی است که آثارش به یکی از زبان‌های اروپایی برگردان شده است. او میان سال‌های ۶۹۰ تا ۶۹۴ هجری قمری در شیراز درگذشت و در همان جا که اکنون به «سعدیه» شناخته می‌شود، به خاک سپرده شد.","fullUrl":"/saadi","rootCatId":118,"nickname":"سعدی","published":true,"imageUrl":"/api/ganjoor/poet/image/saadi.gif","birthYearInLHijri":615,"validBirthDate":false,"deathYearInLHijri":694,"validDeathDate":false,"pinOrder":2,"birthPlace":"شیراز","birthPlaceLatitude":29.5926,"birthPlaceLongitude":52.5836,"deathPlace":"شیراز","deathPlaceLatitude":29.5926,"deathPlaceLongitude":52.5836},"cat":{"id":1673,"title":"باب هشتم در آداب صحبت","urlSlug":"gbab8","fullUrl":"/saadi/golestan/gbab8","tableOfContentsStyle":2,"catType":0,"description":null,"descriptionHtml":null,"mixedModeOrder":0,"published":true,"bookName":null,"rImageId":null,"sumUpSubsGeoLocations":false,"mapName":null,"next":null,"previous":{"id":1672,"title":"باب هفتم در تأثیر تربیت","urlSlug":"gbab7","fullUrl":"/saadi/golestan/gbab7","tableOfContentsStyle":2,"catType":0,"description":null,"descriptionHtml":null,"mixedModeOrder":0,"published":true,"bookName":null,"rImageId":null,"sumUpSubsGeoLocations":false,"mapName":null,"next":null,"previous":null,"ancestors":null,"children":null,"poems":null,"paperSources":null,"newImage":null},"ancestors":[{"id":118,"title":"سعدی","urlSlug":"saadi","fullUrl":"/saadi","tableOfContentsStyle":1,"catType":0,"description":"مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی سراینده نامی و نویسندهٔ بزرگ سده هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به گونه مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او شاید میان سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده است. در جوانی به مدرسهٔ نظامیهٔ بغداد رفت و به فراگیری ادب و تفسیر و فقه و کلام و حکمت پرداخت. سپس به شام و مراکش و حبشه و حجاز سفر کرد و پس از بازگشت به شیراز، به نگارش شاهکارهای خود پرداخت. سعدی در سال ۶۵۵ ه.ق سعدی‌نامه یا بوستان را به نظم درآورد و در سال دیگر (۶۵۶ ه.ق) گلستان را نوشت. افزون بر این‌ها قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیع‌بند، رباعیات و مقالات و قصاید عربی نیز دارد که همه را در کلیات وی گردآوری \u00A0کرده‌اند. سعدی نخستین شاعر ایرانی است که آثارش به یکی از زبان‌های اروپایی برگردان شده است. او میان سال‌های ۶۹۰ تا ۶۹۴ هجری قمری در شیراز درگذشت و در همان جا که اکنون به «سعدیه» شناخته می‌شود، به خاک سپرده شد.","descriptionHtml":"<p>مشرف&zwnj;الدین مصلح بن عبدالله شیرازی سراینده نامی و نویسندهٔ بزرگ سده هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب &laquo;استادِ سخن&raquo;، &laquo;پادشاهِ سخن&raquo;، &laquo;شیخِ اجل&raquo; و حتی به گونه مطلق، &laquo;استاد&raquo; داده&zwnj;اند. تخلص او &laquo;سعدی&raquo; است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او شاید میان سال&zwnj;های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده است. در جوانی به مدرسهٔ نظامیهٔ بغداد رفت و به فراگیری ادب و تفسیر و فقه و کلام و حکمت پرداخت. سپس به شام و مراکش و حبشه و حجاز سفر کرد و پس از بازگشت به شیراز، به نگارش شاهکارهای خود پرداخت. سعدی در سال ۶۵۵ ه.ق سعدی&zwnj;نامه یا بوستان را به نظم درآورد و در سال دیگر (۶۵۶ ه.ق) گلستان را نوشت. افزون بر این&zwnj;ها قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیع&zwnj;بند، رباعیات و مقالات و قصاید عربی نیز دارد که همه را در کلیات وی گردآوری &nbsp;کرده&zwnj;اند. سعدی نخستین شاعر ایرانی است که آثارش به یکی از زبان&zwnj;های اروپایی برگردان شده است. او میان سال&zwnj;های ۶۹۰ تا ۶۹۴ هجری قمری در شیراز درگذشت و در همان جا که اکنون به &laquo;سعدیه&raquo; شناخته می&zwnj;شود، به خاک سپرده شد.</p>","mixedModeOrder":0,"published":true,"bookName":"کلیات سعدی","rImageId":null,"sumUpSubsGeoLocations":false,"mapName":"","next":null,"previous":null,"ancestors":null,"children":null,"poems":null,"paperSources":null,"newImage":null},{"id":1665,"title":"گلستان","urlSlug":"golestan","fullUrl":"/saadi/golestan","tableOfContentsStyle":1,"catType":1,"description":null,"descriptionHtml":null,"mixedModeOrder":0,"published":true,"bookName":null,"rImageId":null,"sumUpSubsGeoLocations":false,"mapName":null,"next":null,"previous":null,"ancestors":null,"children":null,"poems":null,"paperSources":null,"newImage":null}],"children":[],"poems":null,"paperSources":null,"newImage":null}},"next":{"id":41523,"title":"حکمت شمارهٔ ۴۸","urlSlug":"sh48","excerpt":"مشورت با زنان تباه است و سخاوت با مفسدان گناه.","mainSections":null},"previous":{"id":41521,"title":"حکمت شمارهٔ ۴۶","urlSlug":"sh46","excerpt":"بی هنران، هنرمند را نتوانند که بینند همچنان که سگان بازاری سگ صید را مشغله برآرند و پیش آمدن نیارند. یعنی سفله چون به هنر با کسی برنیاید، به خبثش در پوستین افتد.","mainSections":null},"verses":[{"id":2262884,"vOrder":1,"coupletIndex":0,"versePosition":-1,"sectionIndex1":null,"sectionIndex2":null,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"گر جور شکم نیستی، هیچ مرغ در دام صیاد نیوفتادی بلکه صیاد خود دام ننهادی.","languageId":null,"coupletSummary":"اگر طمع و زیاده‌خواهی شکم (پرخوری و دلبستگی به غذا) نبود، هیچ پرنده‌ای در دام صیاد گرفتار نمی‌شد، بلکه اصلاً صیاد خود دام نمی‌گذاشت. در حقیقت اگر انسان اسیر طمع و هوس‌های نفسانی (مانند زیاده‌خواهی در خوردن) نباشد، نه‌تنها در دام وسوسه‌ها گرفتار نمی‌شود، بلکه اساساً دلیلی برای وجود دام (وسوسه‌ها) باقی نمی‌ماند.\u00A0","originalText":null},{"id":2262885,"vOrder":2,"coupletIndex":1,"versePosition":-1,"sectionIndex1":null,"sectionIndex2":null,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"حکیمان دیر دیر خورند و عابدان نیم سیر و زاهدان سد رمق و جوانان تا طبق برگیرند و پیران تا عرق بکنند، اما قلندران چندان که در معده جای نفس نماند و بر سفره روزی کس.","languageId":null,"coupletSummary":"حکیمان با فاصله زیاد و با تأنی غذا می‌خورند، عابدان کم و تا همین که نیم‌سیر شوند غذا می‌خورند، زاهدان و پرهیزگاران خیلی کمتر و فقط به اندازه‌ای که قوت به بدنشان برسد و انرژی‌شان تمام نشود غذا می‌خورند، جوانان تا زمانی که سینی غذا خالی شود و تا جایی که بتوانند می‌خورند، و پیران تا وقتی که از شدت خوردن عرق کنند و\u00A0 دیگر نای خوردن نداشته باشند می‌خورند. اما قلندران (افراد آزاد و بی‌قید و درویشان) آن‌چنان می‌خورند که نه در معده‌شان جایی برای نفس کشیدن می‌ماند و نه در سفره چیزی برای دیگران.","originalText":null},{"id":2262886,"vOrder":3,"coupletIndex":2,"versePosition":0,"sectionIndex1":0,"sectionIndex2":null,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"اسیر بند شکم را دو شب نگیرد خواب","languageId":null,"coupletSummary":"کسی که اسیر شکم‌پرستی باشد، دو شب نمی‌تواند آرام بخوابد: یک شب از سنگینی معده (به دلیل پرخوری) و شب دیگر از دلتنگی (به دلیل دلبستگی به دنیا و خوراک). به عبارت دیگر، کسی که اسیر شکم است، یا از سنگینی معده (پرخوری) رنج می‌برد یا از دلتنگی و حسرت (به دلیل وابستگی به مادیات) آرامش ندارد.","originalText":null},{"id":2262887,"vOrder":4,"coupletIndex":2,"versePosition":1,"sectionIndex1":0,"sectionIndex2":null,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"شبی ز معدهٔ سنگی شبی ز دلتنگی","languageId":null,"coupletSummary":null,"originalText":null}],"recitations":[{"id":4426,"poemId":41522,"poemFullTitle":"سعدی » گلستان » باب هشتم در آداب صحبت » حکمت شمارهٔ ۴۷","poemFullUrl":"/saadi/golestan/gbab8/sh47","audioTitle":"بخش ۴۷","audioArtist":"حمیدرضا محمدی","audioArtistUrl":"https://t.me/hrmoh","audioSrc":"","audioSrcUrl":"","legacyAudioGuid":"ad8c358d-f0f5-4c3d-be85-7983f7e4f9e0","mp3FileCheckSum":"2be855e9feeae370a9d9e40fbb76b436","mp3SizeInBytes":412147,"publishDate":"2020-05-11T19:23:51","fileLastUpdated":"2020-05-11T19:23:51","mp3Url":"https://i.ganjoor.net/a2/41522.mp3","xmlUrl":"https://i.ganjoor.net/a2/x/41522.xml","xmlText":"https://api.ganjoor.net/api/audio/xml/4426","plainText":"","htmlText":"","mistakes":[],"audioOrder":1,"recitationType":0,"inSyncWithText":true,"upVotedByUser":false},{"id":23431,"poemId":41522,"poemFullTitle":"سعدی » گلستان » باب هشتم در آداب صحبت » حکمت شمارهٔ ۴۷","poemFullUrl":"/saadi/golestan/gbab8/sh47","audioTitle":"حکمت شمارهٔ ۴۷","audioArtist":"ابوالفضل حسن زاده","audioArtistUrl":"https://t.me/safar_be_adabiyat","audioSrc":"","audioSrcUrl":"","legacyAudioGuid":"e7f95e53-65ab-4a36-b0ee-ffdbf521af6e","mp3FileCheckSum":"4baf9d3e4ee06cdbec555bbefb0b66a0","mp3SizeInBytes":387885,"publishDate":"2023-12-11T19:23:50.5655078","fileLastUpdated":"2023-12-11T19:09:04.988487","mp3Url":"https://i.ganjoor.net/ag/41522-ahz-1655911537.mp3","xmlUrl":"https://i.ganjoor.net/ag/x/41522-ahz-1655911537.xml","xmlText":"https://api.ganjoor.net/api/audio/xml/23431","plainText":"","htmlText":"","mistakes":[],"audioOrder":2,"recitationType":0,"inSyncWithText":true,"upVotedByUser":false},{"id":31389,"poemId":41522,"poemFullTitle":"سعدی » گلستان » باب هشتم در آداب صحبت » حکمت شمارهٔ ۴۷","poemFullUrl":"/saadi/golestan/gbab8/sh47","audioTitle":"حکمت شمارهٔ ۴۷","audioArtist":"فاطمه زندی","audioArtistUrl":"","audioSrc":"","audioSrcUrl":"","legacyAudioGuid":"c1a75461-3a04-4b1e-804a-bfda1672fde6","mp3FileCheckSum":"67746e08e5ccd15d836c91eec3ac68fe","mp3SizeInBytes":1349423,"publishDate":"2025-05-04T19:32:32.3547452","fileLastUpdated":"2025-05-04T19:31:08.3465268","mp3Url":"https://i.ganjoor.net/al/41522-fz-367.mp3","xmlUrl":"https://i.ganjoor.net/al/x/41522-fz-367.xml","xmlText":"https://api.ganjoor.net/api/audio/xml/31389","plainText":"","htmlText":"","mistakes":[],"audioOrder":3,"recitationType":0,"inSyncWithText":true,"upVotedByUser":false}],"images":[{"id":"1fd45a67-9cfd-4020-429d-08d8d1dc4d53","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/saadi-forooghi/thumb/0304.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/saadi-forooghi/p0304","altText":"کلیات سعدی به تصحیح محمدعلی فروغی، چاپخانهٔ بروخیم، ۱۳۲۰، تهران » تصویر 304","isTextOriginalSource":true},{"id":"79695f0f-cf2e-4e9e-b0eb-08d7f7e47c0b","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/golestan-cambridge/thumb/0240.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-cambridge/p0240","altText":"گلستان سعدی به خط محمدحسین کشمیری و نقاشی مانوهار داس نسخهٔ کتابخانهٔ دیجیتال دانشگاه کمبریج » تصویر 240","isTextOriginalSource":false},{"id":"58de1f83-2725-474e-b179-08d7f7e47c0b","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/006813667-hathitrust/thumb/0276.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan1271-hathitrust/p0276","altText":"گلستان سعدی به خط خوانا و زیبای میرزا محمدحسین شیرازی سال ۱۲۷۱ هجری قمری » تصویر 276","isTextOriginalSource":false},{"id":"a0f2c653-1c4a-4386-b1fb-08d7f7e47c0b","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/006813673-hathitrust/thumb/0114.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-19th-hathitrust/p0114","altText":"گلستان به خط شکستهٔ خوانا و زیبا تحریر شده در دارالخلافهٔ طهران » تصویر 114","isTextOriginalSource":false},{"id":"e2cab5c4-fd87-486c-b26b-08d7f7e47c0b","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/loc-m082-saadi-koliyat/thumb/0122.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/loc-m082-saadi-koliyat/p0122","altText":"کلیات شیخ سعدی علیه الرحمه به خط محمد حسینی اصفهانی - گلستان مورخ ۱۲۵۹ هجری قمری » تصویر 122","isTextOriginalSource":false},{"id":"a3e5f245-373c-4ae4-b2e7-08d7f7e47c0b","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/golestan-bl/thumb/0243.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-bl/p0243","altText":"گلستان سعدی به خط کاتب سلطانی میر علی حسینی به سال ۹۷۵ هجری قمری در بخارا » تصویر 243","isTextOriginalSource":false},{"id":"832a7718-2b5a-4d5d-b363-08d7f7e47c0b","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/kolliyat-e-saadi-bl/thumb/0182.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/kolliyat-e-saadi-bl/p0182","altText":"کلیات سعدی نسخهٔ ۱۰۳۴ هجری قمری » تصویر 182","isTextOriginalSource":false},{"id":"8f54b187-2e1a-44e7-b3d8-08d7f7e47c0b","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/golestan-hathitrust/thumb/0214.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-boostan-hathitrust/p0214","altText":"گلستان به همراه بوستان در حاشیه » تصویر 214","isTextOriginalSource":false},{"id":"1f9591b0-1700-436b-b469-08d7f7e47c0b","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/golestan-harvard/thumb/0305.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-harvard/p0305","altText":"گلستان سعدی خوشنویسی شده و مذهب مورخ بیستم شوال ۱۱۳۵ هجری قمری » تصویر 305","isTextOriginalSource":false},{"id":"f5f77e8e-4d5e-48a8-b4fd-08d7f7e47c0b","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/006813664-hathitrust/thumb/0257.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-shervani/p0257","altText":"گلستان به خط توسط عبداللطیف شروانى سال ۹۷۱ هجری قمری » تصویر 257","isTextOriginalSource":false},{"id":"0e6e54b6-a79b-452c-b585-08d7f7e47c0b","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/golestan-boostan-walters/thumb/0287.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-boostan-walters/p0287","altText":"گلستان با بوستان در حاشیه به خط محمدرضا تبریزی سنهٔ ۹۸۰ هجری قمری » تصویر 287","isTextOriginalSource":false},{"id":"96a0bcdf-d1c6-40f7-b614-08d7f7e47c0b","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/saadi-w618/thumb/0235.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/saadi-w618/p0235","altText":"کلیات سعدی مذهب و مصور نسخه‌برداری شده توسط عبدالله بن شیخ مرشد الکاتب در قرن دهم هجری » تصویر 235","isTextOriginalSource":false},{"id":"9933e3ff-0eaa-478f-b767-08d7f7e47c0b","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/golestan-baysonghori/thumb/0093.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-baysonghori/p0093","altText":"گلستان بایسنقری موزهٔ چستر بیتی کتابت به سال ۸۳۰ هجری قمری در هرات » تصویر 93","isTextOriginalSource":false},{"id":"9dfaa69c-10bd-4b8e-7b29-08da6be216f1","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/sharhegolestan/thumb/0704.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/sharhegolestan/p0704","altText":"شرح گلستان دکتر محمد خزائلی » تصویر 704","isTextOriginalSource":false}],"songs":[],"comments":[{"id":712,"authorName":"ناشناس","authorUrl":"","commentDate":"2015-09-23T11:21:34","htmlComment":"<p>قلندر به چه معنی است؟</p>","publishStatus":"","inReplyToId":null,"userId":null,"replies":[],"myComment":false,"coupletIndex":-1,"coupletSummary":"","isBookmarked":false,"likeCount":0,"dislikeCount":0,"currentUserRatingValue":0},{"id":14651,"authorName":"۷","authorUrl":"","commentDate":"2016-10-05T01:13:46","htmlComment":"<p>گر جور شکم نبودی هیچ مرغ در دام صیاد نیوفتادی، بلکه صیاد خود دام ننهادی. حکیمان دیر دیر خورند و عابدان نیم سیر، و زاهدان سد رمق، و جوانان تا طبق برگیرند و پیران تا عرق بکنند. اما قلندران چندانکه در معده جای نفس نماند و بر سفره روزی کس<br />اسیر بند شکم را دو شب نگیرد خواب\t<br />شبی ز معده سنگی، شبی ز دل تنگی</p>","publishStatus":"","inReplyToId":null,"userId":null,"replies":[],"myComment":false,"coupletIndex":-1,"coupletSummary":"","isBookmarked":false,"likeCount":0,"dislikeCount":0,"currentUserRatingValue":0},{"id":51039,"authorName":"حسین","authorUrl":"","commentDate":"2019-07-31T12:35:15","htmlComment":"<p>قلندر یعنی آن‌که در قید آداب و سنن نیست! بر هر سفره که می‌رسد، می‌نشیند و چون پس از آن معلومش نیست، کی طعام نصیبش شود، تا جان دارد، می‌خورد!</p>","publishStatus":"","inReplyToId":null,"userId":null,"replies":[],"myComment":false,"coupletIndex":-1,"coupletSummary":"","isBookmarked":false,"likeCount":0,"dislikeCount":0,"currentUserRatingValue":0},{"id":86630,"authorName":"محمد باقر انصاری","authorUrl":null,"commentDate":"2021-07-15T16:57:24.3785567","htmlComment":"<p>در باب سوم گلستان سعدی داستان آموزنده ای آمده که مناسب با این جمله حکیمانه است و آن به قرار زیر است:</p>\r\n<div class=\"n\">\r\n<p>یکی از ملوک عجم طبیبی حاذق به خدمت مصطفی صلی الله علیه و سلم فرستاد.</p>\r\n</div>\r\n<div class=\"n\">\r\n<p>سالی در دیار عرب بود و کسی تجربه پیش او نیاورد و معالجه از وی در نخواست.</p>\r\n</div>\r\n<div class=\"n\">\r\n<p>پیش پیغمبر آمد و گله کرد که: مر این بنده را برای معالجت اصحاب فرستاده&zwnj;اند و در این مدّت کسی التفاتی نکرد تا خدمتی که بر بنده معین است به جای آورد.</p>\r\n</div>\r\n<div class=\"n\">\r\n<p>رسول علیه السلام گفت: این طایفه را طریقتی است که تا اشتها غالب نشود، نخورند و هنوز اشتها باقی بود که دست از طعام بدارند.</p>\r\n</div>\r\n<div class=\"n\">\r\n<p>حکیم گفت: این است موجب تندرستی.</p>\r\n</div>\r\n<div class=\"n\">\r\n<p>زمین ببوسید و برفت.</p>\r\n</div>","publishStatus":"","inReplyToId":null,"userId":"0316b903-cd11-4953-c26a-08d832bd7804","replies":[],"myComment":false,"coupletIndex":-1,"coupletSummary":"","isBookmarked":false,"likeCount":0,"dislikeCount":0,"currentUserRatingValue":0},{"id":117054,"authorName":"هیراد صالحی","authorUrl":null,"commentDate":"2024-02-29T21:38:43.5196327","htmlComment":"<p>من مثل قلندران آن قدر می خورم که در معده ام جای نفس نماند بر سر سفره روزی کس با اینکه ۹ ساله هستم!</p>","publishStatus":"","inReplyToId":null,"userId":"f57f6a14-18b2-4b63-bd10-08dc1ce175ca","replies":[],"myComment":false,"coupletIndex":-1,"coupletSummary":"","isBookmarked":false,"likeCount":0,"dislikeCount":0,"currentUserRatingValue":0}],"sections":[{"id":247966,"poemId":41522,"poem":null,"poetId":7,"poet":null,"index":0,"number":1,"sectionType":0,"verseType":1,"ganjoorMetreId":3,"ganjoorMetre":{"id":3,"urlSlug":null,"rhythm":"مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)","name":null,"description":null,"verseCount":141984},"ganjoorMetreRefSectionIndex":null,"rhymeLetters":"شبیزمعدهسنگیشبیزدلتنگی","plainText":"اسیر بند شکم را دو شب نگیرد خواب\r\nشبی ز معده سنگی شبی ز دلتنگی","htmlText":"<div class=\"b\" id=\"bn1\"><div class=\"m1\"><p>اسیر بند شکم را دو شب نگیرد خواب</p></div>\r\n<div class=\"m2\"><p>شبی ز معدهٔ سنگی شبی ز دلتنگی</p></div></div>","poemFormat":7,"cachedFirstCoupletIndex":0,"language":null,"coupletsCount":1,"top6RelatedSections":[],"oldGanjoorMetreId":null,"oldRhymeLetters":null,"modified":false,"excerpt":null}],"geoDateTags":[],"top6QuotedPoems":[],"sectionIndex":null,"claimedByMultiplePoets":false,"coupletsCount":null},"secondPoet":null,"next":null,"previous":null}