{"id":41398,"ganjoorPageType":3,"title":"حکایت شمارهٔ ۱۸","fullTitle":"سعدی » گلستان » باب سوم در فضیلت قناعت » حکایت شمارهٔ ۱۸","urlSlug":"sh18","fullUrl":"/saadi/golestan/gbab3/sh18","htmlText":"

هرگز از دورِ زمان ننالیده بودم و روی از گردشِ آسمان در هم نکشیده، مگر وقتی که پایم برهنه مانده بود و استطاعتِ پای‌پوشی نداشتم. به جامعِ کوفه در‌آمدم دلتنگ، یکی را دیدم که پای نداشت. سپاسِ نعمتِ حق به جای آوردم و بر بی‌کفشی صبر کردم.

\r\n

مرغِ بریان به چشمِ مَردمِ سیر

\r\n

کمتر از برگِ تَرّه بر خوان است

\r\n

وآن که را دستگاه و قوَّت نیست

\r\n

شلغمِ پخته، مرغِ بریان است

","noIndex":false,"redirectFromFullUrl":null,"poetOrCat":null,"poem":{"id":41398,"title":"حکایت شمارهٔ ۱۸","fullTitle":"سعدی » گلستان » باب سوم در فضیلت قناعت » حکایت شمارهٔ ۱۸","urlSlug":"sh18","fullUrl":"/saadi/golestan/gbab3/sh18","plainText":"هرگز از دور زمان ننالیده بودم و روی از گردش آسمان در هم نکشیده مگر وقتی که پایم برهنه مانده بود و استطاعت پای پوشی نداشتم به جامع کوفه در آمدم دلتنگ یکی را دیدم که پای نداشت سپاس نعمت حق به جای آوردم و بر بی کفشی صبر کردم\r\nمرغ بریان به چشم مردم سیر\r\nکمتر از برگ تره بر خوان است\r\nوآن که را دستگاه و قوت نیست\r\nشلغم پخته مرغ بریان است","htmlText":"

هرگز از دورِ زمان ننالیده بودم و روی از گردشِ آسمان در هم نکشیده، مگر وقتی که پایم برهنه مانده بود و استطاعتِ پای‌پوشی نداشتم. به جامعِ کوفه در‌آمدم دلتنگ، یکی را دیدم که پای نداشت. سپاسِ نعمتِ حق به جای آوردم و بر بی‌کفشی صبر کردم.

\r\n

مرغِ بریان به چشمِ مَردمِ سیر

\r\n

کمتر از برگِ تَرّه بر خوان است

\r\n

وآن که را دستگاه و قوَّت نیست

\r\n

شلغمِ پخته، مرغِ بریان است

","sourceName":"ویکی‌نبشته","sourceUrlSlug":"wikisource","oldTag":null,"oldTagPageUrl":null,"mixedModeOrder":0,"published":false,"language":null,"poemSummary":"هوش مصنوعی: راوی در این حکایت از احساسات خود در مواجهه با فقر و قناعت می‌گوید. او تأکید می‌کند که هرگز از روزگار نالیده و از خداوند شکایت نکرده است، مگر در شرایطی که برهنه‌پا در کوفه به سر می‌برده و از نبود کفش رنج می‌کشیده است. در این شرایط، با دیدن فردی که بدون پا زندگی می‌کند، به نعمت‌های خدا agradece کرده و تصمیم می‌گیرد بر کمبودها و مشکلات خود صبر کند. او یادآور می‌شود که در زندگی، افراد نسبت به نعمت‌های کوچک و بزرگ متفاوت‌اند و قناعت را می‌توان با دیدن حال دیگران به دست آورد.","category":{"poet":{"id":7,"name":"سعدی شیرازی","description":"مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی سراینده نامی و نویسندهٔ بزرگ سده هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به گونه مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او شاید میان سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده است. در جوانی به مدرسهٔ نظامیهٔ بغداد رفت و به فراگیری ادب و تفسیر و فقه و کلام و حکمت پرداخت. سپس به شام و مراکش و حبشه و حجاز سفر کرد و پس از بازگشت به شیراز، به نگارش شاهکارهای خود پرداخت. سعدی در سال ۶۵۵ ه.ق سعدی‌نامه یا بوستان را به نظم درآورد و در سال دیگر (۶۵۶ ه.ق) گلستان را نوشت. افزون بر این‌ها قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیع‌بند، رباعیات و مقالات و قصاید عربی نیز دارد که همه را در کلیات وی گردآوری \u00A0کرده‌اند. سعدی نخستین شاعر ایرانی است که آثارش به یکی از زبان‌های اروپایی برگردان شده است. او میان سال‌های ۶۹۰ تا ۶۹۴ هجری قمری در شیراز درگذشت و در همان جا که اکنون به «سعدیه» شناخته می‌شود، به خاک سپرده شد.","fullUrl":"/saadi","rootCatId":118,"nickname":"سعدی","published":true,"imageUrl":"/api/ganjoor/poet/image/saadi.gif","birthYearInLHijri":615,"validBirthDate":false,"deathYearInLHijri":694,"validDeathDate":false,"pinOrder":2,"birthPlace":"شیراز","birthPlaceLatitude":29.5926,"birthPlaceLongitude":52.5836,"deathPlace":"شیراز","deathPlaceLatitude":29.5926,"deathPlaceLongitude":52.5836},"cat":{"id":1668,"title":"باب سوم در فضیلت قناعت","urlSlug":"gbab3","fullUrl":"/saadi/golestan/gbab3","tableOfContentsStyle":2,"catType":0,"description":null,"descriptionHtml":null,"mixedModeOrder":0,"published":true,"bookName":null,"rImageId":null,"sumUpSubsGeoLocations":false,"mapName":null,"next":{"id":1669,"title":"باب چهارم در فواید خاموشی","urlSlug":"gbab4","fullUrl":"/saadi/golestan/gbab4","tableOfContentsStyle":2,"catType":0,"description":null,"descriptionHtml":null,"mixedModeOrder":0,"published":true,"bookName":null,"rImageId":null,"sumUpSubsGeoLocations":false,"mapName":null,"next":null,"previous":null,"ancestors":null,"children":null,"poems":null,"paperSources":null,"newImage":null},"previous":{"id":1667,"title":"باب دوم در اخلاق درویشان","urlSlug":"gbab2","fullUrl":"/saadi/golestan/gbab2","tableOfContentsStyle":2,"catType":0,"description":null,"descriptionHtml":null,"mixedModeOrder":0,"published":true,"bookName":null,"rImageId":null,"sumUpSubsGeoLocations":false,"mapName":null,"next":null,"previous":null,"ancestors":null,"children":null,"poems":null,"paperSources":null,"newImage":null},"ancestors":[{"id":118,"title":"سعدی","urlSlug":"saadi","fullUrl":"/saadi","tableOfContentsStyle":1,"catType":0,"description":"مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی سراینده نامی و نویسندهٔ بزرگ سده هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به گونه مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او شاید میان سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده است. در جوانی به مدرسهٔ نظامیهٔ بغداد رفت و به فراگیری ادب و تفسیر و فقه و کلام و حکمت پرداخت. سپس به شام و مراکش و حبشه و حجاز سفر کرد و پس از بازگشت به شیراز، به نگارش شاهکارهای خود پرداخت. سعدی در سال ۶۵۵ ه.ق سعدی‌نامه یا بوستان را به نظم درآورد و در سال دیگر (۶۵۶ ه.ق) گلستان را نوشت. افزون بر این‌ها قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیع‌بند، رباعیات و مقالات و قصاید عربی نیز دارد که همه را در کلیات وی گردآوری \u00A0کرده‌اند. سعدی نخستین شاعر ایرانی است که آثارش به یکی از زبان‌های اروپایی برگردان شده است. او میان سال‌های ۶۹۰ تا ۶۹۴ هجری قمری در شیراز درگذشت و در همان جا که اکنون به «سعدیه» شناخته می‌شود، به خاک سپرده شد.","descriptionHtml":"

مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی سراینده نامی و نویسندهٔ بزرگ سده هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به گونه مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او شاید میان سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده است. در جوانی به مدرسهٔ نظامیهٔ بغداد رفت و به فراگیری ادب و تفسیر و فقه و کلام و حکمت پرداخت. سپس به شام و مراکش و حبشه و حجاز سفر کرد و پس از بازگشت به شیراز، به نگارش شاهکارهای خود پرداخت. سعدی در سال ۶۵۵ ه.ق سعدی‌نامه یا بوستان را به نظم درآورد و در سال دیگر (۶۵۶ ه.ق) گلستان را نوشت. افزون بر این‌ها قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیع‌بند، رباعیات و مقالات و قصاید عربی نیز دارد که همه را در کلیات وی گردآوری  کرده‌اند. سعدی نخستین شاعر ایرانی است که آثارش به یکی از زبان‌های اروپایی برگردان شده است. او میان سال‌های ۶۹۰ تا ۶۹۴ هجری قمری در شیراز درگذشت و در همان جا که اکنون به «سعدیه» شناخته می‌شود، به خاک سپرده شد.

","mixedModeOrder":0,"published":true,"bookName":"کلیات سعدی","rImageId":null,"sumUpSubsGeoLocations":false,"mapName":"","next":null,"previous":null,"ancestors":null,"children":null,"poems":null,"paperSources":null,"newImage":null},{"id":1665,"title":"گلستان","urlSlug":"golestan","fullUrl":"/saadi/golestan","tableOfContentsStyle":1,"catType":1,"description":null,"descriptionHtml":null,"mixedModeOrder":0,"published":true,"bookName":null,"rImageId":null,"sumUpSubsGeoLocations":false,"mapName":null,"next":null,"previous":null,"ancestors":null,"children":null,"poems":null,"paperSources":null,"newImage":null}],"children":[],"poems":null,"paperSources":null,"newImage":null}},"next":{"id":41399,"title":"حکایت شمارهٔ ۱۹","urlSlug":"sh19","excerpt":"یکی از ملوک با تنی چند خاصان در شکارگاهی به زمستان از عمارت دور افتادند، تا شب در‌آمد، خانهٔ دهقانی دیدند.","mainSections":null},"previous":{"id":41397,"title":"حکایت شمارهٔ ۱۷","urlSlug":"sh17","excerpt":"هم چنین در قاعِ بسیط مسافری گم شده بود و قوت و قوَّتش به آخر آمده و دِرَمی چند بر میان داشت، بسیاری بگردید و ره به جایی نبرد، پس به سختی هلاک شد. طایفه‌ای برسیدند و درم‌ها دیدند پیشِ رویش نهاده و بر خاک نبشته:","mainSections":null},"verses":[{"id":2261752,"vOrder":1,"coupletIndex":0,"versePosition":-1,"sectionIndex1":null,"sectionIndex2":null,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"هرگز از دورِ زمان ننالیده بودم و روی از گردشِ آسمان در هم نکشیده، مگر وقتی که پایم برهنه مانده بود و استطاعتِ پای‌پوشی نداشتم. به جامعِ کوفه در‌آمدم دلتنگ، یکی را دیدم که پای نداشت. سپاسِ نعمتِ حق به جای آوردم و بر بی‌کفشی صبر کردم.","languageId":null,"coupletSummary":"\u00A0هیچ زمانی از گردش و بالا و پایین روزگار شاکی نبودم و از تقدیر آسمان عصبانی و غمگین نشده بودم مگر وقتی که پایم بدون کفش مانده بود و چندان تهیدست بودم که نمی‌توانستم کفشی بخرم.\u00A0 با آن حالت دلتنگی به مسجد جامع کوفه رفتم و یکی را دیدم که پا نداشت پس از دیدن این صحنه شکر خدا را به جا آوردم و نداشتن کفش را تحمل کردم.","originalText":null},{"id":2261753,"vOrder":2,"coupletIndex":1,"versePosition":0,"sectionIndex1":0,"sectionIndex2":null,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"مرغِ بریان به چشمِ مَردمِ سیر","languageId":null,"coupletSummary":"مرغ بریان در دیدهٔ شخصِ سیر از یک برگ سبزی بر سفره نیز خوارتر است.","originalText":null},{"id":2261754,"vOrder":3,"coupletIndex":1,"versePosition":1,"sectionIndex1":0,"sectionIndex2":null,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"کمتر از برگِ تَرّه بر خوان است","languageId":null,"coupletSummary":null,"originalText":null},{"id":2261755,"vOrder":4,"coupletIndex":2,"versePosition":0,"sectionIndex1":0,"sectionIndex2":null,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"وآن که را دستگاه و قوَّت نیست","languageId":null,"coupletSummary":"ولی آن‌کس که استطاعت و توانایی ندارد شغلم پخته در نظرش مرغ بریان است.","originalText":null},{"id":2261756,"vOrder":5,"coupletIndex":2,"versePosition":1,"sectionIndex1":0,"sectionIndex2":null,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"شلغمِ پخته، مرغِ بریان است","languageId":null,"coupletSummary":null,"originalText":null}],"recitations":[{"id":3452,"poemId":41398,"poemFullTitle":"سعدی » گلستان » باب سوم در فضیلت قناعت » حکایت شمارهٔ ۱۸","poemFullUrl":"/saadi/golestan/gbab3/sh18","audioTitle":"حکایت شمارهٔ ۱۸","audioArtist":"حمیدرضا محمدی","audioArtistUrl":"https://t.me/hrmoh","audioSrc":"","audioSrcUrl":"","legacyAudioGuid":"0cb3c1a8-663e-46fb-810a-23eb54ebdca2","mp3FileCheckSum":"716d5c9ed30dcb1e3c355f9b780fbfe0","mp3SizeInBytes":380611,"publishDate":"2020-02-13T17:40:53","fileLastUpdated":"2020-02-13T17:40:53","mp3Url":"https://i.ganjoor.net/a2/41398.mp3","xmlUrl":"https://i.ganjoor.net/a2/x/41398.xml","xmlText":"https://api.ganjoor.net/api/audio/xml/3452","plainText":"","htmlText":"","mistakes":[],"audioOrder":1,"recitationType":0,"inSyncWithText":true,"upVotedByUser":false},{"id":18945,"poemId":41398,"poemFullTitle":"سعدی » گلستان » باب سوم در فضیلت قناعت » حکایت شمارهٔ ۱۸","poemFullUrl":"/saadi/golestan/gbab3/sh18","audioTitle":"حکایت شمارهٔ ۱۸","audioArtist":"ابوالفضل حسن زاده","audioArtistUrl":"https://t.me/khatkhati_hayee_man","audioSrc":"","audioSrcUrl":"","legacyAudioGuid":"4c0b3f23-7798-4421-ab99-5d056edb1531","mp3FileCheckSum":"46d0e9b658099c9aa03dff5d3ccff16c","mp3SizeInBytes":384621,"publishDate":"2022-10-29T06:11:40.390558","fileLastUpdated":"2022-10-28T23:13:33.1896419","mp3Url":"https://i.ganjoor.net/ac/41398-ahz-441325250.mp3","xmlUrl":"https://i.ganjoor.net/ac/x/41398-ahz-441325250.xml","xmlText":"https://api.ganjoor.net/api/audio/xml/18945","plainText":"","htmlText":"","mistakes":[],"audioOrder":2,"recitationType":0,"inSyncWithText":true,"upVotedByUser":false},{"id":28670,"poemId":41398,"poemFullTitle":"سعدی » گلستان » باب سوم در فضیلت قناعت » حکایت شمارهٔ ۱۸","poemFullUrl":"/saadi/golestan/gbab3/sh18","audioTitle":"حکایت شمارهٔ ۱۸","audioArtist":"فاطمه زندی","audioArtistUrl":"","audioSrc":"","audioSrcUrl":"","legacyAudioGuid":"079b32ab-c95e-4baf-8192-fe7465ae3bc7","mp3FileCheckSum":"0817334e170d8c193a39c0b13b773bf6","mp3SizeInBytes":949686,"publishDate":"2024-09-23T02:31:39.7568929","fileLastUpdated":"2024-09-23T02:31:31.6259147","mp3Url":"https://i.ganjoor.net/aj/41398-fz-328928575.mp3","xmlUrl":"https://i.ganjoor.net/aj/x/41398-fz-328928575.xml","xmlText":"https://api.ganjoor.net/api/audio/xml/28670","plainText":"","htmlText":"","mistakes":[],"audioOrder":3,"recitationType":0,"inSyncWithText":true,"upVotedByUser":false}],"images":[{"id":"fffdb286-ce0d-4c56-0ffd-08d8cde3d3d7","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/saadi-forooghi/thumb/0212.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/saadi-forooghi/p0212","altText":"کلیات سعدی به تصحیح محمدعلی فروغی، چاپخانهٔ بروخیم، ۱۳۲۰، تهران » تصویر 212","isTextOriginalSource":true},{"id":"0d9c1a44-3c45-4d8e-d809-08dd1c47c388","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/ai/thumb/0002471.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/ai/p0002471","altText":"فانوس خیال » تصویر 2471 - سعدی » گلستان » باب سوم در فضیلت قناعت » حکایت شمارهٔ ۱۸","isTextOriginalSource":false},{"id":"1234aea8-4a34-495d-0043-08d7ba10d0a9","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/golestan-cambridge/thumb/0132.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-cambridge/p0132","altText":"گلستان سعدی به خط محمدحسین کشمیری و نقاشی مانوهار داس نسخهٔ کتابخانهٔ دیجیتال دانشگاه کمبریج » تصویر 132","isTextOriginalSource":false},{"id":"264a9fc3-c2f3-40de-008e-08d7ba10d0a9","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/kolliyat-e-saadi-bl/thumb/0133.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/kolliyat-e-saadi-bl/p0133","altText":"کلیات سعدی نسخهٔ ۱۰۳۴ هجری قمری » تصویر 133","isTextOriginalSource":false},{"id":"5ce19aab-d041-4347-f5f3-08d7bc5e31e9","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/loc-m082-saadi-koliyat/thumb/0086.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/loc-m082-saadi-koliyat/p0086","altText":"کلیات شیخ سعدی علیه الرحمه به خط محمد حسینی اصفهانی - گلستان مورخ ۱۲۵۹ هجری قمری » تصویر 86","isTextOriginalSource":false},{"id":"9de93aba-8655-4403-f63a-08d7bc5e31e9","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/006813673-hathitrust/thumb/0065.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-19th-hathitrust/p0065","altText":"گلستان به خط شکستهٔ خوانا و زیبا تحریر شده در دارالخلافهٔ طهران » تصویر 65","isTextOriginalSource":false},{"id":"60610d14-4840-4a3f-f68b-08d7bc5e31e9","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/006813667-hathitrust/thumb/0147.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan1271-hathitrust/p0147","altText":"گلستان سعدی به خط خوانا و زیبای میرزا محمدحسین شیرازی سال ۱۲۷۱ هجری قمری » تصویر 147","isTextOriginalSource":false},{"id":"1c678f6b-18d4-493c-f6f6-08d7bc5e31e9","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/golestan-bl/thumb/0131.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-bl/p0131","altText":"گلستان سعدی به خط کاتب سلطانی میر علی حسینی به سال ۹۷۵ هجری قمری در بخارا » تصویر 131","isTextOriginalSource":false},{"id":"0e939929-ac51-45fe-3f6f-08d7cf3d0cf7","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/golestan-hathitrust/thumb/0118.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-boostan-hathitrust/p0118","altText":"گلستان به همراه بوستان در حاشیه » تصویر 118","isTextOriginalSource":false},{"id":"9b98b576-6989-4238-3835-08d7d2e2ac9d","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/golestan-harvard/thumb/0162.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-harvard/p0162","altText":"گلستان سعدی خوشنویسی شده و مذهب مورخ بیستم شوال ۱۱۳۵ هجری قمری » تصویر 162","isTextOriginalSource":false},{"id":"0f90a580-f617-433e-934a-08d7d4c86ccc","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/006813664-hathitrust/thumb/0141.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-shervani/p0141","altText":"گلستان به خط توسط عبداللطیف شروانى سال ۹۷۱ هجری قمری » تصویر 141","isTextOriginalSource":false},{"id":"3cf2a0f0-f56a-480a-1f92-08d7e683cf41","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/golestan-boostan-walters/thumb/0164.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-boostan-walters/p0164","altText":"گلستان با بوستان در حاشیه به خط محمدرضا تبریزی سنهٔ ۹۸۰ هجری قمری » تصویر 164","isTextOriginalSource":false},{"id":"c7924ca5-8425-451e-83c6-08d7e83b1565","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/saadi-w618/thumb/0126.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/saadi-w618/p0126","altText":"کلیات سعدی مذهب و مصور نسخه‌برداری شده توسط عبدالله بن شیخ مرشد الکاتب در قرن دهم هجری » تصویر 126","isTextOriginalSource":false},{"id":"e5ab2efe-d7f9-4081-b6d4-08d7f7e47c0b","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/golestan-baysonghori/thumb/0050.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-baysonghori/p0050","altText":"گلستان بایسنقری موزهٔ چستر بیتی کتابت به سال ۸۳۰ هجری قمری در هرات » تصویر 50","isTextOriginalSource":false},{"id":"1141d3aa-6d53-47d3-7cad-08da6be1e5b5","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/sharhegolestan/thumb/0461.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/sharhegolestan/p0461","altText":"شرح گلستان دکتر محمد خزائلی » تصویر 461","isTextOriginalSource":false}],"songs":[{"id":2267,"poemId":41398,"trackType":0,"artistName":"خسرو شکیبایی","artistUrl":"https://beeptunes.com/artist/3404215","albumName":"40 حکایت از گلستان سعدی","albumUrl":"https://beeptunes.com/album/3417616","trackName":"هرگز از دور زمان ننالیده بودم و روی از گردش آسمان درهم نکشیده...","trackUrl":"https://beeptunes.com/track/3448476","description":"","brokenLink":false,"golhaTrackId":0,"approved":true,"rejected":false,"rejectionCause":null,"suggestedById":null,"suggestedByNickName":null}],"comments":[{"id":49503,"authorName":"محمد باقر انصاری","authorUrl":"http://mbansari.ir","commentDate":"2019-09-27T19:57:00","htmlComment":"

این داستان مضمون حدیثی است که می گوید: در امور معنوی مانند دانش و ایمان و... به بالاتر از خود نگاه کنید و در امور مادی به کمتر از خود. این موجب خواهد شد که در امور معنوی خود را به او برسانی و در امور مادی سپاس خدای بجا آوری.
\" فی الحیاة انظر لمن اقل منک مالا او صحة تحمد الله. و انظر لمن اعلی منک فی الدین و حاول ان تکون مثله\"

","publishStatus":"","inReplyToId":null,"userId":"0316b903-cd11-4953-c26a-08d832bd7804","replies":[],"myComment":false,"coupletIndex":-1,"coupletSummary":"","isBookmarked":false,"likeCount":0,"dislikeCount":0,"currentUserRatingValue":0}],"sections":[{"id":247589,"poemId":41398,"poem":null,"poetId":7,"poet":null,"index":0,"number":1,"sectionType":0,"verseType":1,"ganjoorMetreId":9,"ganjoorMetre":{"id":9,"urlSlug":null,"rhythm":"فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)","name":null,"description":null,"verseCount":118006},"ganjoorMetreRefSectionIndex":null,"rhymeLetters":"اناست","plainText":"مرغ بریان به چشم مردم سیر\r\nکمتر از برگ تره بر خوان است\r\nوآن که را دستگاه و قوت نیست\r\nشلغم پخته مرغ بریان است","htmlText":"

مرغِ بریان به چشمِ مَردمِ سیر

\r\n

کمتر از برگِ تَرّه بر خوان است

\r\n

وآن که را دستگاه و قوَّت نیست

\r\n

شلغمِ پخته، مرغِ بریان است

","poemFormat":7,"cachedFirstCoupletIndex":0,"language":null,"coupletsCount":2,"top6RelatedSections":[{"id":97487581,"poemId":41398,"poem":null,"sectionIndex":0,"poetId":10,"relationOrder":1,"poetName":"سنایی","poetImageUrl":"/api/ganjoor/poet/image/sanaee.gif","fullUrl":"/sanaee/tariq/sh9#bn5","fullTitle":"سنایی » طریق التحقیق » بخش ۹ - و ما ارسلناک الا رحمة للعالمین","htmlExcerpt":"

ملکش خاک روب میدان است

\r\n

عیسی اش پاسبان ایوان است

","targetPoemId":39330,"targetSectionIndex":6,"poetMorePoemsLikeThisCount":1},{"id":97487582,"poemId":41398,"poem":null,"sectionIndex":0,"poetId":16,"relationOrder":2,"poetName":"خاقانی","poetImageUrl":"/api/ganjoor/poet/image/khaghani.gif","fullUrl":"/khaghani/divankh/ghetekh/sh52","fullTitle":"خاقانی » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ ۵۲","htmlExcerpt":"

تا به غربت فتاد خاقانی

\r\n

یکدری خانه‌ایش زندان است

\r\n

نه درون ساختنش توفیق است

\r\n

نه برون تاختنش امکان است

\r\n

روی چون عنکبوت در دیوار

\r\n

[...]

","targetPoemId":27715,"targetSectionIndex":0,"poetMorePoemsLikeThisCount":1},{"id":97487583,"poemId":41398,"poem":null,"sectionIndex":0,"poetId":6,"relationOrder":3,"poetName":"نظامی","poetImageUrl":"/api/ganjoor/poet/image/nezami.gif","fullUrl":"/nezami/5ganj/7peykar/sh2#bn27","fullTitle":"نظامی » خمسه » هفت پیکر » بخش ۲ - در نعت پیغمبر اکرم","htmlExcerpt":"

آن جسد را حیات ازین جان است

\r\n

همه تختند و او سلیمان است

","targetPoemId":9050,"targetSectionIndex":28,"poetMorePoemsLikeThisCount":2},{"id":97487584,"poemId":41398,"poem":null,"sectionIndex":0,"poetId":21,"relationOrder":4,"poetName":"عراقی","poetImageUrl":"/api/ganjoor/poet/image/eraghi.gif","fullUrl":"/eraghi/oshaghname/fasl6/sh1#bn4","fullTitle":"عراقی » عشاق‌نامه » فصل ششم » بخش ۱ - سر آغاز","htmlExcerpt":"

زان صراحی، که جام رضوان است

\r\n

باده‌ای ده، که جرعه‌اش جان است

","targetPoemId":19762,"targetSectionIndex":5,"poetMorePoemsLikeThisCount":2},{"id":97487585,"poemId":41398,"poem":null,"sectionIndex":0,"poetId":5,"relationOrder":5,"poetName":"مولانا","poetImageUrl":"/api/ganjoor/poet/image/moulavi.gif","fullUrl":"/moulavi/7m/m3/sh3#bn58","fullTitle":"مولانا » مجالس سبعه » المجلس الثالث » حکایت","htmlExcerpt":"

دعوی عشق کردن آسان است

\r\n

لیک آن را دلیل و برهان است

","targetPoemId":65074,"targetSectionIndex":14,"poetMorePoemsLikeThisCount":0},{"id":97487586,"poemId":41398,"poem":null,"sectionIndex":0,"poetId":7,"relationOrder":6,"poetName":"سعدی","poetImageUrl":"/api/ganjoor/poet/image/saadi.gif","fullUrl":"/saadi/golestan/gbab2/sh44#bn4","fullTitle":"سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۴۴","htmlExcerpt":"

کای فرومایه، این چه دندان است؟

\r\n

چند خایی لبش؟ نه اَنبان است !

","targetPoemId":41378,"targetSectionIndex":5,"poetMorePoemsLikeThisCount":1}],"oldGanjoorMetreId":null,"oldRhymeLetters":null,"modified":false,"excerpt":null}],"geoDateTags":[],"top6QuotedPoems":[],"sectionIndex":null,"claimedByMultiplePoets":false,"coupletsCount":null},"secondPoet":null,"next":null,"previous":null}