{"id":41374,"ganjoorPageType":3,"title":"حکایت شمارهٔ ۴۰","fullTitle":"سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۴۰","urlSlug":"sh40","fullUrl":"/saadi/golestan/gbab2/sh40","htmlText":"<div class=\"n\" id=\"bn1\"><p>طایفهٔ رندان به خلافِ درویشی به در آمدند و سخنان ناسزا گفتند و بزدند و برنجانیدند.</p></div>\r\n<div class=\"n\" id=\"bn2\"><p>شکایت از بی‌طاقتی پیشِ پیرِ طریقت برد که چنین حالی رفت.</p></div>\r\n<div class=\"n\" id=\"bn3\"><p>گفت: ای فرزند! خرقه‌ٔ درویشان جامهٔ رضاست، هر که در این کسوت تحمّلِ بی‌مرادی نکند مدّعی است و خرقه بر او حرام.</p></div>\r\n<div class=\"b\" id=\"bn4\"><div class=\"m1\"><p>دریایِ فراوان نشود تیره به سنگ</p></div>\r\n<div class=\"m2\"><p>عارف که برنجد تُنُک‌آب است هنوز</p></div></div>\r\n<div class=\"b\" id=\"bn5\"><div class=\"m1\"><p>گر گزندت رسد، تحمل کن</p></div>\r\n<div class=\"m2\"><p>که به عفو از گناه پاک شوی</p></div></div>\r\n<div class=\"b\" id=\"bn6\"><div class=\"m1\"><p>ای برادر، چو خاک خواهی‌شد،</p></div>\r\n<div class=\"m2\"><p>خاک شو، پیش از آن که خاک شوی</p></div></div>","noIndex":false,"redirectFromFullUrl":null,"poetOrCat":null,"poem":{"id":41374,"title":"حکایت شمارهٔ ۴۰","fullTitle":"سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۴۰","urlSlug":"sh40","fullUrl":"/saadi/golestan/gbab2/sh40","plainText":"طایفه رندان به خلاف درویشی به در آمدند و سخنان ناسزا گفتند و بزدند و برنجانیدند\r\nشکایت از بی طاقتی پیش پیر طریقت برد که چنین حالی رفت\r\nگفت ای فرزند خرقه  درویشان جامه رضاست هر که در این کسوت تحمل بی مرادی نکند مدعی است و خرقه بر او حرام\r\nدریای فراوان نشود تیره به سنگ\r\nعارف که برنجد تنک آب است هنوز\r\nگر گزندت رسد تحمل کن\r\nکه به عفو از گناه پاک شوی\r\nای برادر چو خاک خواهی شد\r\nخاک شو پیش از آن که خاک شوی","htmlText":"<div class=\"n\" id=\"bn1\"><p>طایفهٔ رندان به خلافِ درویشی به در آمدند و سخنان ناسزا گفتند و بزدند و برنجانیدند.</p></div>\r\n<div class=\"n\" id=\"bn2\"><p>شکایت از بی‌طاقتی پیشِ پیرِ طریقت برد که چنین حالی رفت.</p></div>\r\n<div class=\"n\" id=\"bn3\"><p>گفت: ای فرزند! خرقه‌ٔ درویشان جامهٔ رضاست، هر که در این کسوت تحمّلِ بی‌مرادی نکند مدّعی است و خرقه بر او حرام.</p></div>\r\n<div class=\"b\" id=\"bn4\"><div class=\"m1\"><p>دریایِ فراوان نشود تیره به سنگ</p></div>\r\n<div class=\"m2\"><p>عارف که برنجد تُنُک‌آب است هنوز</p></div></div>\r\n<div class=\"b\" id=\"bn5\"><div class=\"m1\"><p>گر گزندت رسد، تحمل کن</p></div>\r\n<div class=\"m2\"><p>که به عفو از گناه پاک شوی</p></div></div>\r\n<div class=\"b\" id=\"bn6\"><div class=\"m1\"><p>ای برادر، چو خاک خواهی‌شد،</p></div>\r\n<div class=\"m2\"><p>خاک شو، پیش از آن که خاک شوی</p></div></div>","sourceName":"ویکی‌نبشته","sourceUrlSlug":"wikisource","oldTag":null,"oldTagPageUrl":null,"mixedModeOrder":0,"published":false,"language":null,"poemSummary":"هوش مصنوعی: در این حکایت، رندان به درویشان توهین می‌کنند و از بی‌تحملی خود شکایت می‌کنند. پیر طریقت به آنها می‌گوید که درویشی نیازمند صبر و تحمل در برابر ناملایمات است و هر کس نمی‌تواند در این راه ثابت‌قدم باشد، شایسته خرقه درویشی نیست. او به اهمیت صبوری و عفو اشاره می‌کند و یادآوری می‌کند که باید پیش از آنکه به خاک بروند، تواضع و خاکساری را پیشه سازند. در نهایت، پیامی از تحمل و عفو در برابر گزندها به جهانیان می‌رساند.","category":{"poet":{"id":7,"name":"سعدی شیرازی","description":"مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی سراینده نامی و نویسندهٔ بزرگ سده هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به گونه مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او شاید میان سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده است. در جوانی به مدرسهٔ نظامیهٔ بغداد رفت و به فراگیری ادب و تفسیر و فقه و کلام و حکمت پرداخت. سپس به شام و مراکش و حبشه و حجاز سفر کرد و پس از بازگشت به شیراز، به نگارش شاهکارهای خود پرداخت. سعدی در سال ۶۵۵ ه.ق سعدی‌نامه یا بوستان را به نظم درآورد و در سال دیگر (۶۵۶ ه.ق) گلستان را نوشت. افزون بر این‌ها قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیع‌بند، رباعیات و مقالات و قصاید عربی نیز دارد که همه را در کلیات وی گردآوری \u00A0کرده‌اند. سعدی نخستین شاعر ایرانی است که آثارش به یکی از زبان‌های اروپایی برگردان شده است. او میان سال‌های ۶۹۰ تا ۶۹۴ هجری قمری در شیراز درگذشت و در همان جا که اکنون به «سعدیه» شناخته می‌شود، به خاک سپرده شد.","fullUrl":"/saadi","rootCatId":118,"nickname":"سعدی","published":true,"imageUrl":"/api/ganjoor/poet/image/saadi.gif","birthYearInLHijri":615,"validBirthDate":false,"deathYearInLHijri":694,"validDeathDate":false,"pinOrder":2,"birthPlace":"شیراز","birthPlaceLatitude":29.5926,"birthPlaceLongitude":52.5836,"deathPlace":"شیراز","deathPlaceLatitude":29.5926,"deathPlaceLongitude":52.5836},"cat":{"id":1667,"title":"باب دوم در اخلاق درویشان","urlSlug":"gbab2","fullUrl":"/saadi/golestan/gbab2","tableOfContentsStyle":2,"catType":0,"description":null,"descriptionHtml":null,"mixedModeOrder":0,"published":true,"bookName":null,"rImageId":null,"sumUpSubsGeoLocations":false,"mapName":null,"next":{"id":1668,"title":"باب سوم در فضیلت قناعت","urlSlug":"gbab3","fullUrl":"/saadi/golestan/gbab3","tableOfContentsStyle":2,"catType":0,"description":null,"descriptionHtml":null,"mixedModeOrder":0,"published":true,"bookName":null,"rImageId":null,"sumUpSubsGeoLocations":false,"mapName":null,"next":null,"previous":null,"ancestors":null,"children":null,"poems":null,"paperSources":null,"newImage":null},"previous":{"id":1666,"title":"باب اول در سیرت پادشاهان","urlSlug":"gbab1","fullUrl":"/saadi/golestan/gbab1","tableOfContentsStyle":2,"catType":0,"description":null,"descriptionHtml":null,"mixedModeOrder":0,"published":true,"bookName":null,"rImageId":null,"sumUpSubsGeoLocations":false,"mapName":null,"next":null,"previous":null,"ancestors":null,"children":null,"poems":null,"paperSources":null,"newImage":null},"ancestors":[{"id":118,"title":"سعدی","urlSlug":"saadi","fullUrl":"/saadi","tableOfContentsStyle":1,"catType":0,"description":"مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی سراینده نامی و نویسندهٔ بزرگ سده هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به گونه مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او شاید میان سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده است. در جوانی به مدرسهٔ نظامیهٔ بغداد رفت و به فراگیری ادب و تفسیر و فقه و کلام و حکمت پرداخت. سپس به شام و مراکش و حبشه و حجاز سفر کرد و پس از بازگشت به شیراز، به نگارش شاهکارهای خود پرداخت. سعدی در سال ۶۵۵ ه.ق سعدی‌نامه یا بوستان را به نظم درآورد و در سال دیگر (۶۵۶ ه.ق) گلستان را نوشت. افزون بر این‌ها قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیع‌بند، رباعیات و مقالات و قصاید عربی نیز دارد که همه را در کلیات وی گردآوری \u00A0کرده‌اند. سعدی نخستین شاعر ایرانی است که آثارش به یکی از زبان‌های اروپایی برگردان شده است. او میان سال‌های ۶۹۰ تا ۶۹۴ هجری قمری در شیراز درگذشت و در همان جا که اکنون به «سعدیه» شناخته می‌شود، به خاک سپرده شد.","descriptionHtml":"<p>مشرف&zwnj;الدین مصلح بن عبدالله شیرازی سراینده نامی و نویسندهٔ بزرگ سده هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب &laquo;استادِ سخن&raquo;، &laquo;پادشاهِ سخن&raquo;، &laquo;شیخِ اجل&raquo; و حتی به گونه مطلق، &laquo;استاد&raquo; داده&zwnj;اند. تخلص او &laquo;سعدی&raquo; است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او شاید میان سال&zwnj;های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده است. در جوانی به مدرسهٔ نظامیهٔ بغداد رفت و به فراگیری ادب و تفسیر و فقه و کلام و حکمت پرداخت. سپس به شام و مراکش و حبشه و حجاز سفر کرد و پس از بازگشت به شیراز، به نگارش شاهکارهای خود پرداخت. سعدی در سال ۶۵۵ ه.ق سعدی&zwnj;نامه یا بوستان را به نظم درآورد و در سال دیگر (۶۵۶ ه.ق) گلستان را نوشت. افزون بر این&zwnj;ها قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیع&zwnj;بند، رباعیات و مقالات و قصاید عربی نیز دارد که همه را در کلیات وی گردآوری &nbsp;کرده&zwnj;اند. سعدی نخستین شاعر ایرانی است که آثارش به یکی از زبان&zwnj;های اروپایی برگردان شده است. او میان سال&zwnj;های ۶۹۰ تا ۶۹۴ هجری قمری در شیراز درگذشت و در همان جا که اکنون به &laquo;سعدیه&raquo; شناخته می&zwnj;شود، به خاک سپرده شد.</p>","mixedModeOrder":0,"published":true,"bookName":"کلیات سعدی","rImageId":null,"sumUpSubsGeoLocations":false,"mapName":"","next":null,"previous":null,"ancestors":null,"children":null,"poems":null,"paperSources":null,"newImage":null},{"id":1665,"title":"گلستان","urlSlug":"golestan","fullUrl":"/saadi/golestan","tableOfContentsStyle":1,"catType":1,"description":null,"descriptionHtml":null,"mixedModeOrder":0,"published":true,"bookName":null,"rImageId":null,"sumUpSubsGeoLocations":false,"mapName":null,"next":null,"previous":null,"ancestors":null,"children":null,"poems":null,"paperSources":null,"newImage":null}],"children":[],"poems":null,"paperSources":null,"newImage":null}},"next":{"id":41375,"title":"حکایت شمارهٔ ۴۱","urlSlug":"sh41","excerpt":"این حکایت شنو که در بغداد","mainSections":null},"previous":{"id":41373,"title":"حکایت شمارهٔ ۳۹","urlSlug":"sh39","excerpt":"یکی بر سرِ راهی مستْ خفته بود و زمامِ اختیار از دست رفته.","mainSections":null},"verses":[{"id":3794095,"vOrder":1,"coupletIndex":0,"versePosition":-1,"sectionIndex1":null,"sectionIndex2":null,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"طایفهٔ رندان به خلافِ درویشی به در آمدند و سخنان ناسزا گفتند و بزدند و برنجانیدند.","languageId":null,"coupletSummary":"گروهی از ناپروایان فرومایه به مخالفت صوفی‌ای برخاستند و دشنام‌ها به وی دادند و بزدند و بیازردند.","originalText":null},{"id":3794093,"vOrder":2,"coupletIndex":1,"versePosition":-1,"sectionIndex1":null,"sectionIndex2":null,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"شکایت از بی‌طاقتی پیشِ پیرِ طریقت برد که چنین حالی رفت.","languageId":null,"coupletSummary":"از بی‌تابی به نزد مرشدِ راه‌شناس گله برد که چنین وضعی روی نمود.","originalText":null},{"id":3794092,"vOrder":3,"coupletIndex":2,"versePosition":-1,"sectionIndex1":null,"sectionIndex2":null,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"گفت: ای فرزند! خرقه‌ٔ درویشان جامهٔ رضاست، هر که در این کسوت تحمّلِ بی‌مرادی نکند مدّعی است و خرقه بر او حرام.","languageId":null,"coupletSummary":"پیر گفت: ای فرزند، دلقِ درویشان لباسِ خشنودی است در برابر هر حادثه؛ هرکس در این جامه بار ناکامی نبرد، درویش نیست و ادّعایش باطل است و جامهٔ درویشی بر وی ناروا.","originalText":null},{"id":3794091,"vOrder":4,"coupletIndex":3,"versePosition":0,"sectionIndex1":0,"sectionIndex2":2,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"دریایِ فراوان نشود تیره به سنگ","languageId":null,"coupletSummary":"دریای پهناور به افتادنِ سنگی گل‌آلود نگردد. صوفی‌ای که زود آزرده شود هنوز آبی است باریک و اندک ژرفا.","originalText":null},{"id":3794090,"vOrder":5,"coupletIndex":3,"versePosition":1,"sectionIndex1":0,"sectionIndex2":2,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"عارف که برنجد تُنُک‌آب است هنوز","languageId":null,"coupletSummary":null,"originalText":null},{"id":3794089,"vOrder":6,"coupletIndex":4,"versePosition":0,"sectionIndex1":0,"sectionIndex2":3,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"گر گزندت رسد، تحمل کن","languageId":null,"coupletSummary":"اگر ترا آسیبی رسد، بردبار باش، چه به بخشودن بر بَدان دل از آلایشِ گناه (کینه‌جویی و انتقام) منزّه توان داشت.","originalText":null},{"id":3794088,"vOrder":7,"coupletIndex":4,"versePosition":1,"sectionIndex1":0,"sectionIndex2":3,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"که به عفو از گناه پاک شوی","languageId":null,"coupletSummary":null,"originalText":null},{"id":3794087,"vOrder":8,"coupletIndex":5,"versePosition":0,"sectionIndex1":0,"sectionIndex2":4,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"ای برادر، چو خاک خواهی‌شد،","languageId":null,"coupletSummary":"ای برادر چون پس از مرگ خاک خواهی گشت، پیش از آنکه بمیری و به خاک بدل شوی فروتن باش.","originalText":null},{"id":3794094,"vOrder":9,"coupletIndex":5,"versePosition":1,"sectionIndex1":0,"sectionIndex2":4,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"خاک شو، پیش از آن که خاک شوی","languageId":null,"coupletSummary":null,"originalText":null}],"recitations":[{"id":3328,"poemId":41374,"poemFullTitle":"سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۴۰","poemFullUrl":"/saadi/golestan/gbab2/sh40","audioTitle":"حکایت شمارهٔ ۴۰","audioArtist":"حمیدرضا محمدی","audioArtistUrl":"https://t.me/hrmoh","audioSrc":"","audioSrcUrl":"","legacyAudioGuid":"4c939678-7488-493c-a14a-56fa32feb85e","mp3FileCheckSum":"f8b6574720cbc6d125fbad9c757c8ef3","mp3SizeInBytes":604432,"publishDate":"2020-01-09T10:39:42","fileLastUpdated":"2020-01-09T10:39:42","mp3Url":"https://i.ganjoor.net/a2/41374.mp3","xmlUrl":"https://i.ganjoor.net/a2/x/41374.xml","xmlText":"https://api.ganjoor.net/api/audio/xml/3328","plainText":"","htmlText":"","mistakes":[],"audioOrder":1,"recitationType":0,"inSyncWithText":true,"upVotedByUser":false},{"id":17923,"poemId":41374,"poemFullTitle":"سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۴۰","poemFullUrl":"/saadi/golestan/gbab2/sh40","audioTitle":"حکایت شمارهٔ ۴۰","audioArtist":"ابوالفضل حسن زاده","audioArtistUrl":"https://t.me/khatkhati_hayee_man","audioSrc":"","audioSrcUrl":"","legacyAudioGuid":"410b7139-d64b-4e5e-905c-3ef4fb1d9460","mp3FileCheckSum":"25e3ed5e91fde2b18058642dc4528e80","mp3SizeInBytes":507501,"publishDate":"2022-07-31T15:16:18.0119685","fileLastUpdated":"2022-07-31T14:21:04.6959592","mp3Url":"https://i.ganjoor.net/ab/41374-ahz-723182290.mp3","xmlUrl":"https://i.ganjoor.net/ab/x/41374-ahz-723182290.xml","xmlText":"https://api.ganjoor.net/api/audio/xml/17923","plainText":"","htmlText":"","mistakes":[],"audioOrder":2,"recitationType":0,"inSyncWithText":true,"upVotedByUser":false},{"id":26302,"poemId":41374,"poemFullTitle":"سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۴۰","poemFullUrl":"/saadi/golestan/gbab2/sh40","audioTitle":"حکایت شمارهٔ ۴۰","audioArtist":"فاطمه زندی","audioArtistUrl":"","audioSrc":"","audioSrcUrl":"","legacyAudioGuid":"a0946661-3ea0-4b2e-a369-04f66bf95a80","mp3FileCheckSum":"b765f28af560d82038a6c1206a1fe4a4","mp3SizeInBytes":1689385,"publishDate":"2024-03-10T02:44:29.7266078","fileLastUpdated":"2024-03-10T02:44:22.200793","mp3Url":"https://i.ganjoor.net/ag/41374-fz-198720511.mp3","xmlUrl":"https://i.ganjoor.net/ag/x/41374-fz-198720511.xml","xmlText":"https://api.ganjoor.net/api/audio/xml/26302","plainText":"","htmlText":"","mistakes":[],"audioOrder":3,"recitationType":0,"inSyncWithText":true,"upVotedByUser":false}],"images":[{"id":"ff7830cb-1378-4415-0e59-08d8cde3d3d7","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/saadi-forooghi/thumb/0195.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/saadi-forooghi/p0195","altText":"کلیات سعدی به تصحیح محمدعلی فروغی، چاپخانهٔ بروخیم، ۱۳۲۰، تهران » تصویر 195","isTextOriginalSource":true},{"id":"548322d6-531e-4e24-d7ef-08dd1c47c388","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/ai/thumb/0002445.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/ai/p0002445","altText":"فانوس خیال » تصویر 2445 - سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۴۰","isTextOriginalSource":false},{"id":"617c7a0d-ccb3-463b-4693-08d79a9ba0e2","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/loc-m082-saadi-koliyat/thumb/0080.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/loc-m082-saadi-koliyat/p0080","altText":"کلیات شیخ سعدی علیه الرحمه به خط محمد حسینی اصفهانی - گلستان مورخ ۱۲۵۹ هجری قمری » تصویر 80","isTextOriginalSource":false},{"id":"0a917d1b-b01b-4305-46a7-08d79a9ba0e2","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/kolliyat-e-saadi-bl/thumb/0125.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/kolliyat-e-saadi-bl/p0125","altText":"کلیات سعدی نسخهٔ ۱۰۳۴ هجری قمری » تصویر 125","isTextOriginalSource":false},{"id":"d5aba298-7ffb-4523-46bd-08d79a9ba0e2","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/006813667-hathitrust/thumb/0125.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan1271-hathitrust/p0125","altText":"گلستان سعدی به خط خوانا و زیبای میرزا محمدحسین شیرازی سال ۱۲۷۱ هجری قمری » تصویر 125","isTextOriginalSource":false},{"id":"3242f5a0-ef19-46ed-46d7-08d79a9ba0e2","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/golestan-bl/thumb/0114.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-bl/p0114","altText":"گلستان سعدی به خط کاتب سلطانی میر علی حسینی به سال ۹۷۵ هجری قمری در بخارا » تصویر 114","isTextOriginalSource":false},{"id":"259c0159-2a5d-480b-46ee-08d79a9ba0e2","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/golestan-cambridge/thumb/0113.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-cambridge/p0113","altText":"گلستان سعدی به خط محمدحسین کشمیری و نقاشی مانوهار داس نسخهٔ کتابخانهٔ دیجیتال دانشگاه کمبریج » تصویر 113","isTextOriginalSource":false},{"id":"1aa716b6-ee35-486b-3f45-08d7cf3d0cf7","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/golestan-hathitrust/thumb/0102.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-boostan-hathitrust/p0102","altText":"گلستان به همراه بوستان در حاشیه » تصویر 102","isTextOriginalSource":false},{"id":"c4054e80-124a-439b-3804-08d7d2e2ac9d","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/golestan-harvard/thumb/0139.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-harvard/p0139","altText":"گلستان سعدی خوشنویسی شده و مذهب مورخ بیستم شوال ۱۱۳۵ هجری قمری » تصویر 139","isTextOriginalSource":false},{"id":"11a78b78-d2b5-428a-931e-08d7d4c86ccc","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/006813664-hathitrust/thumb/0120.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-shervani/p0120","altText":"گلستان به خط توسط عبداللطیف شروانى سال ۹۷۱ هجری قمری » تصویر 120","isTextOriginalSource":false},{"id":"b69e8654-50c2-4042-1f67-08d7e683cf41","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/golestan-boostan-walters/thumb/0142.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-boostan-walters/p0142","altText":"گلستان با بوستان در حاشیه به خط محمدرضا تبریزی سنهٔ ۹۸۰ هجری قمری » تصویر 142","isTextOriginalSource":false},{"id":"5b2f02f4-fa8a-4126-839e-08d7e83b1565","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/saadi-w618/thumb/0109.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/saadi-w618/p0109","altText":"کلیات سعدی مذهب و مصور نسخه‌برداری شده توسط عبدالله بن شیخ مرشد الکاتب در قرن دهم هجری » تصویر 109","isTextOriginalSource":false},{"id":"1cb5a30e-b446-4613-b6ba-08d7f7e47c0b","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/golestan-baysonghori/thumb/0044.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-baysonghori/p0044","altText":"گلستان بایسنقری موزهٔ چستر بیتی کتابت به سال ۸۳۰ هجری قمری در هرات » تصویر 44","isTextOriginalSource":false},{"id":"d43cac70-94ef-4463-7e5c-08da6baba3f0","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/sharhegolestan/thumb/0402.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/sharhegolestan/p0402","altText":"شرح گلستان دکتر محمد خزائلی » تصویر 402","isTextOriginalSource":false}],"songs":[],"comments":[{"id":86581,"authorName":"تیرداد ","authorUrl":null,"commentDate":"2021-07-13T09:48:03.9570474","htmlComment":"<p>شعر اول این حکایت، در گلستان تصحیح شده ی جناب فروغی، چاپ سال 1357 انتشارات امیرکبیر، اینگونه و بدون هیچ پاورقی نوشته شده است: (در سایر نسخ کتاب گلستان که عکس هایشان در بالای این حاشیه موجود است نیز به همین ترتیب می باشد)</p>\r\n<p>دریای فراوان نشود تیره بسنگ</p>\r\n<p>عارف که برنجد *تنک آبست* هنوز</p>\r\n<p>مصراع سوم شعر دوم نیز، ای برادر چو خاک خواهی شد، نوشته شده و مصراع ای برادر چو عاقبت خاکست، در پاورقی درج شده است.</p>\r\n<p>لطفا اصلاحات لازم اعمال شود؛ با تشکر فراوان.</p>","publishStatus":"","inReplyToId":null,"userId":"6f036cf4-2c55-4220-4ed6-08d93ab90ba1","replies":[{"id":86584,"authorName":"همیرضا","authorUrl":null,"commentDate":"2021-07-13T10:30:52.2686858","htmlComment":"<p>با سپاس، &laquo;تنک است آب&raquo; و مورد دوم طبق فرمودهٔ جنابعالی جایگزین شد.</p>","publishStatus":"","inReplyToId":86581,"userId":"a9cb3463-e442-455a-12a3-08d72ca64fca","replies":[],"myComment":false,"coupletIndex":-1,"coupletSummary":"","isBookmarked":false,"likeCount":0,"dislikeCount":0,"currentUserRatingValue":0}],"myComment":false,"coupletIndex":-1,"coupletSummary":"","isBookmarked":false,"likeCount":0,"dislikeCount":0,"currentUserRatingValue":0},{"id":108955,"authorName":"بنده خدا","authorUrl":null,"commentDate":"2023-05-31T20:52:15.1210881","htmlComment":"<p>خاک خواهی شد&nbsp; : مرگ</p>\r\n<p>خاک شو : متواضع و فروتن شو</p>\r\n<p>خاک شوی : ؟ آیا همان مردن است؟ ربطی به خاک شدن در کشتی ندارد؟</p>","publishStatus":"","inReplyToId":null,"userId":"0ee9a8c0-4a87-4156-8059-08db5ecd39a3","replies":[],"myComment":false,"coupletIndex":5,"coupletSummary":"ای برادر، چو خاک خواهی‌شد، ...","isBookmarked":false,"likeCount":0,"dislikeCount":0,"currentUserRatingValue":0}],"sections":[{"id":247521,"poemId":41374,"poem":null,"poetId":7,"poet":null,"index":0,"number":1,"sectionType":0,"verseType":1,"ganjoorMetreId":9,"ganjoorMetre":{"id":9,"urlSlug":null,"rhythm":"فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)","name":null,"description":null,"verseCount":118006},"ganjoorMetreRefSectionIndex":null,"rhymeLetters":"","plainText":"دریای فراوان نشود تیره به سنگ\r\nعارف که برنجد تنک آب است هنوز\r\nگر گزندت رسد تحمل کن\r\nکه به عفو از گناه پاک شوی\r\nای برادر چو خاک خواهی شد\r\nخاک شو پیش از آن که خاک شوی","htmlText":"<div class=\"b\" id=\"bn1\"><div class=\"m1\"><p>دریایِ فراوان نشود تیره به سنگ</p></div>\r\n<div class=\"m2\"><p>عارف که برنجد تُنُک‌آب است هنوز</p></div></div>\r\n<div class=\"b\" id=\"bn2\"><div class=\"m1\"><p>گر گزندت رسد، تحمل کن</p></div>\r\n<div class=\"m2\"><p>که به عفو از گناه پاک شوی</p></div></div>\r\n<div class=\"b\" id=\"bn3\"><div class=\"m1\"><p>ای برادر، چو خاک خواهی‌شد،</p></div>\r\n<div class=\"m2\"><p>خاک شو، پیش از آن که خاک شوی</p></div></div>","poemFormat":3,"cachedFirstCoupletIndex":0,"language":null,"coupletsCount":3,"top6RelatedSections":[{"id":51538815,"poemId":41374,"poem":null,"sectionIndex":0,"poetId":62,"relationOrder":1,"poetName":"عنصری","poetImageUrl":"/api/ganjoor/poet/image/onsori.gif","fullUrl":"/onsori/omas/okhaf/sh17","fullTitle":"عنصری » ابیات پراکندهٔ مثنویها » بحر خفیف » شمارهٔ ۱۷","htmlExcerpt":"<p>چون بیامد بوعده بر سامند</p>\r\n<p>آن کنیزک سبک زبام بلند</p>\r\n<p>برسن سوی او فرود آمد</p>\r\n<p>گفتی از جنبشش درود آمد</p>\r\n<p>جان سامند را بلوس گرفت</p>\r\n<p>[...]</p>","targetPoemId":69188,"targetSectionIndex":0,"poetMorePoemsLikeThisCount":1},{"id":51538816,"poemId":41374,"poem":null,"sectionIndex":0,"poetId":17,"relationOrder":2,"poetName":"مسعود سعد سلمان","poetImageUrl":"/api/ganjoor/poet/image/masood.gif","fullUrl":"/masood/divan-masood/ghasidemk/sh19","fullTitle":"مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۹ - هم در مدح سلطان محمود","htmlExcerpt":"<p>چیست آن کاتشش زدوده چو آب</p>\r\n<p>چو گهر روشن و چو لؤلؤ ناب</p>\r\n<p>نیست سیماب و آب و هست درو</p>\r\n<p>صفوت آب و گونه سیماب</p>\r\n<p>نه سطرلاب و خوبی و زشتی</p>\r\n<p>[...]</p>","targetPoemId":63569,"targetSectionIndex":0,"poetMorePoemsLikeThisCount":27},{"id":51538817,"poemId":41374,"poem":null,"sectionIndex":0,"poetId":110,"relationOrder":3,"poetName":"ابوالفرج رونی","poetImageUrl":"/api/ganjoor/poet/image/rooni.gif","fullUrl":"/rooni/divan/ghaside/sh85","fullTitle":"ابوالفرج رونی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ  ۸۵ - در مدح ثقة الملک طاهر بن علی","htmlExcerpt":"<p>ثقة الملک خاص و خازن شاه</p>\r\n<p>خواجه طاهر علیک عین الله</p>\r\n<p>به قدوم عزیز لوهاور</p>\r\n<p>مصر کرد و ز مصر بیش به جاه</p>\r\n<p>نور او نور یوسف چاهی است</p>\r\n<p>[...]</p>","targetPoemId":95563,"targetSectionIndex":0,"poetMorePoemsLikeThisCount":0},{"id":51538818,"poemId":41374,"poem":null,"sectionIndex":0,"poetId":10,"relationOrder":4,"poetName":"سنایی","poetImageUrl":"/api/ganjoor/poet/image/sanaee.gif","fullUrl":"/sanaee/tariq/sh1","fullTitle":"سنایی » طریق التحقیق » بخش ۱ - بسم الله الرحمن الرحیم","htmlExcerpt":"<p>ابتدای سخن به نام خداست</p>\r\n<p>آنکه بی‌مثل و شبه و بی‌همتاست</p>\r\n<p> خالق الخلق و باعث الاموات</p>\r\n<p> عالم الغیب سامع الاصوات</p>\r\n<p> ذات بیچونش را بدایت نیست</p>\r\n<p>[...]</p>","targetPoemId":39322,"targetSectionIndex":0,"poetMorePoemsLikeThisCount":520},{"id":51538819,"poemId":41374,"poem":null,"sectionIndex":0,"poetId":58,"relationOrder":5,"poetName":"وطواط","poetImageUrl":"/api/ganjoor/poet/image/vatvat.gif","fullUrl":"/vatvat/ghasv/sh90#bn2","fullTitle":"وطواط » قصاید » شمارهٔ ۹۰ - قصیدۀ مصنوعه در مدح قزل ارسلان (۱)","htmlExcerpt":"<p>الترصیع مع التجنیس</p>\r\n<p>تجنیس تام</p>\r\n<p>تجنیس تاقص</p>\r\n<p>تجنیس الزاید و المزید</p>\r\n<p>تجنیس المرکب </p>\r\n<p>[...]</p>","targetPoemId":65182,"targetSectionIndex":84,"poetMorePoemsLikeThisCount":0},{"id":51538820,"poemId":41374,"poem":null,"sectionIndex":0,"poetId":179,"relationOrder":6,"poetName":"قوامی رازی","poetImageUrl":"/api/ganjoor/poet/image/ghavami.gif","fullUrl":"/ghavami/divan/sh5","fullTitle":"قوامی رازی » دیوان اشعار » شمارهٔ  ۵ - در مدح شاه بطور عام و عرض تسلیت بدو شاه خاص","htmlExcerpt":"<p>تا زمین زیر گنبد خضراست</p>\r\n<p>بی جهانیان جهان نیاید راست</p>\r\n<p>تاز گردش فلک نیاساید</p>\r\n<p>بر زمین شاه داد گر باید</p>\r\n<p>شاه خورشید جان فزای بود</p>\r\n<p>[...]</p>","targetPoemId":133931,"targetSectionIndex":0,"poetMorePoemsLikeThisCount":0}],"oldGanjoorMetreId":null,"oldRhymeLetters":null,"modified":false,"excerpt":null}],"geoDateTags":[],"top6QuotedPoems":[],"sectionIndex":null,"claimedByMultiplePoets":false,"coupletsCount":null},"secondPoet":null,"next":null,"previous":null}