{"id":41349,"ganjoorPageType":3,"title":"حکایت شمارهٔ ۱۵","fullTitle":"سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۱۵","urlSlug":"sh15","fullUrl":"/saadi/golestan/gbab2/sh15","htmlText":"<div class=\"n\" id=\"bn1\"><p>پادشاهی پارسایی را دید. </p></div>\r\n<div class=\"n\" id=\"bn2\"><p>گفت: هیچت از ما یاد آید؟</p></div>\r\n<div class=\"n\" id=\"bn3\"><p>گفت: بلی! وقتی که خدا را فراموش می‌کنم.</p></div>\r\n<div class=\"b\" id=\"bn4\"><div class=\"m1\"><p>هر سو دَوَد آن کَش ز برِ خویش براند </p></div>\r\n<div class=\"m2\"><p>وآن را که بخواند به درِ کس ندواند</p></div></div>","noIndex":false,"redirectFromFullUrl":null,"poetOrCat":null,"poem":{"id":41349,"title":"حکایت شمارهٔ ۱۵","fullTitle":"سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۱۵","urlSlug":"sh15","fullUrl":"/saadi/golestan/gbab2/sh15","plainText":"پادشاهی پارسایی را دید \r\nگفت هیچت از ما یاد آید\r\nگفت بلی وقتی که خدا را فراموش می کنم\r\nهر سو دود آن کش ز بر خویش براند \r\nوآن را که بخواند به در کس ندواند","htmlText":"<div class=\"n\" id=\"bn1\"><p>پادشاهی پارسایی را دید. </p></div>\r\n<div class=\"n\" id=\"bn2\"><p>گفت: هیچت از ما یاد آید؟</p></div>\r\n<div class=\"n\" id=\"bn3\"><p>گفت: بلی! وقتی که خدا را فراموش می‌کنم.</p></div>\r\n<div class=\"b\" id=\"bn4\"><div class=\"m1\"><p>هر سو دَوَد آن کَش ز برِ خویش براند </p></div>\r\n<div class=\"m2\"><p>وآن را که بخواند به درِ کس ندواند</p></div></div>","sourceName":"ویکی‌نبشته","sourceUrlSlug":"wikisource","oldTag":null,"oldTagPageUrl":null,"mixedModeOrder":0,"published":false,"language":null,"poemSummary":"هوش مصنوعی: پادشاهی با درویش پارسایی ملاقات کرد و از او پرسید که آیا چیزی از او یادش می‌آید. درویش در پاسخ گفت که همیشه وقتی خدا را فراموش می‌کند، به یاد او می‌افتد. در این حال، او اشاره کرد که دوری از یاد خدا باعث می‌شود آدمی در دود غفلت غرق شود و کسی را که فراموش کرده در کنار خود نبیند.","category":{"poet":{"id":7,"name":"سعدی شیرازی","description":"مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی سراینده نامی و نویسندهٔ بزرگ سده هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به گونه مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او شاید میان سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده است. در جوانی به مدرسهٔ نظامیهٔ بغداد رفت و به فراگیری ادب و تفسیر و فقه و کلام و حکمت پرداخت. سپس به شام و مراکش و حبشه و حجاز سفر کرد و پس از بازگشت به شیراز، به نگارش شاهکارهای خود پرداخت. سعدی در سال ۶۵۵ ه.ق سعدی‌نامه یا بوستان را به نظم درآورد و در سال دیگر (۶۵۶ ه.ق) گلستان را نوشت. افزون بر این‌ها قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیع‌بند، رباعیات و مقالات و قصاید عربی نیز دارد که همه را در کلیات وی گردآوری \u00A0کرده‌اند. سعدی نخستین شاعر ایرانی است که آثارش به یکی از زبان‌های اروپایی برگردان شده است. او میان سال‌های ۶۹۰ تا ۶۹۴ هجری قمری در شیراز درگذشت و در همان جا که اکنون به «سعدیه» شناخته می‌شود، به خاک سپرده شد.","fullUrl":"/saadi","rootCatId":118,"nickname":"سعدی","published":true,"imageUrl":"/api/ganjoor/poet/image/saadi.gif","birthYearInLHijri":615,"validBirthDate":false,"deathYearInLHijri":694,"validDeathDate":false,"pinOrder":2,"birthPlace":"شیراز","birthPlaceLatitude":29.5926,"birthPlaceLongitude":52.5836,"deathPlace":"شیراز","deathPlaceLatitude":29.5926,"deathPlaceLongitude":52.5836},"cat":{"id":1667,"title":"باب دوم در اخلاق درویشان","urlSlug":"gbab2","fullUrl":"/saadi/golestan/gbab2","tableOfContentsStyle":2,"catType":0,"description":null,"descriptionHtml":null,"mixedModeOrder":0,"published":true,"bookName":null,"rImageId":null,"sumUpSubsGeoLocations":false,"mapName":null,"next":{"id":1668,"title":"باب سوم در فضیلت قناعت","urlSlug":"gbab3","fullUrl":"/saadi/golestan/gbab3","tableOfContentsStyle":2,"catType":0,"description":null,"descriptionHtml":null,"mixedModeOrder":0,"published":true,"bookName":null,"rImageId":null,"sumUpSubsGeoLocations":false,"mapName":null,"next":null,"previous":null,"ancestors":null,"children":null,"poems":null,"paperSources":null,"newImage":null},"previous":{"id":1666,"title":"باب اول در سیرت پادشاهان","urlSlug":"gbab1","fullUrl":"/saadi/golestan/gbab1","tableOfContentsStyle":2,"catType":0,"description":null,"descriptionHtml":null,"mixedModeOrder":0,"published":true,"bookName":null,"rImageId":null,"sumUpSubsGeoLocations":false,"mapName":null,"next":null,"previous":null,"ancestors":null,"children":null,"poems":null,"paperSources":null,"newImage":null},"ancestors":[{"id":118,"title":"سعدی","urlSlug":"saadi","fullUrl":"/saadi","tableOfContentsStyle":1,"catType":0,"description":"مشرف‌الدین مصلح بن عبدالله شیرازی سراینده نامی و نویسندهٔ بزرگ سده هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب «استادِ سخن»، «پادشاهِ سخن»، «شیخِ اجل» و حتی به گونه مطلق، «استاد» داده‌اند. تخلص او «سعدی» است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او شاید میان سال‌های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده است. در جوانی به مدرسهٔ نظامیهٔ بغداد رفت و به فراگیری ادب و تفسیر و فقه و کلام و حکمت پرداخت. سپس به شام و مراکش و حبشه و حجاز سفر کرد و پس از بازگشت به شیراز، به نگارش شاهکارهای خود پرداخت. سعدی در سال ۶۵۵ ه.ق سعدی‌نامه یا بوستان را به نظم درآورد و در سال دیگر (۶۵۶ ه.ق) گلستان را نوشت. افزون بر این‌ها قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیع‌بند، رباعیات و مقالات و قصاید عربی نیز دارد که همه را در کلیات وی گردآوری \u00A0کرده‌اند. سعدی نخستین شاعر ایرانی است که آثارش به یکی از زبان‌های اروپایی برگردان شده است. او میان سال‌های ۶۹۰ تا ۶۹۴ هجری قمری در شیراز درگذشت و در همان جا که اکنون به «سعدیه» شناخته می‌شود، به خاک سپرده شد.","descriptionHtml":"<p>مشرف&zwnj;الدین مصلح بن عبدالله شیرازی سراینده نامی و نویسندهٔ بزرگ سده هفتم هجری قمری است. اهل ادب به وی لقب &laquo;استادِ سخن&raquo;، &laquo;پادشاهِ سخن&raquo;، &laquo;شیخِ اجل&raquo; و حتی به گونه مطلق، &laquo;استاد&raquo; داده&zwnj;اند. تخلص او &laquo;سعدی&raquo; است که از نام اتابک مظفرالدین سعد پسر ابوبکر پسر سعد پسر زنگی گرفته شده است. او شاید میان سال&zwnj;های ۶۰۰ تا ۶۱۵ هجری قمری زاده شده است. در جوانی به مدرسهٔ نظامیهٔ بغداد رفت و به فراگیری ادب و تفسیر و فقه و کلام و حکمت پرداخت. سپس به شام و مراکش و حبشه و حجاز سفر کرد و پس از بازگشت به شیراز، به نگارش شاهکارهای خود پرداخت. سعدی در سال ۶۵۵ ه.ق سعدی&zwnj;نامه یا بوستان را به نظم درآورد و در سال دیگر (۶۵۶ ه.ق) گلستان را نوشت. افزون بر این&zwnj;ها قصاید، غزلیات، قطعات، ترجیع&zwnj;بند، رباعیات و مقالات و قصاید عربی نیز دارد که همه را در کلیات وی گردآوری &nbsp;کرده&zwnj;اند. سعدی نخستین شاعر ایرانی است که آثارش به یکی از زبان&zwnj;های اروپایی برگردان شده است. او میان سال&zwnj;های ۶۹۰ تا ۶۹۴ هجری قمری در شیراز درگذشت و در همان جا که اکنون به &laquo;سعدیه&raquo; شناخته می&zwnj;شود، به خاک سپرده شد.</p>","mixedModeOrder":0,"published":true,"bookName":"کلیات سعدی","rImageId":null,"sumUpSubsGeoLocations":false,"mapName":"","next":null,"previous":null,"ancestors":null,"children":null,"poems":null,"paperSources":null,"newImage":null},{"id":1665,"title":"گلستان","urlSlug":"golestan","fullUrl":"/saadi/golestan","tableOfContentsStyle":1,"catType":1,"description":null,"descriptionHtml":null,"mixedModeOrder":0,"published":true,"bookName":null,"rImageId":null,"sumUpSubsGeoLocations":false,"mapName":null,"next":null,"previous":null,"ancestors":null,"children":null,"poems":null,"paperSources":null,"newImage":null}],"children":[],"poems":null,"paperSources":null,"newImage":null}},"next":{"id":41350,"title":"حکایت شمارهٔ ۱۶","urlSlug":"sh16","excerpt":"یکی از جملهٔ صالحان به خواب دید پادشاهی را در بهشت و پارسایی در دوزخ.","mainSections":null},"previous":{"id":41348,"title":"حکایت شمارهٔ ۱۴","urlSlug":"sh14","excerpt":"درویشی را ضَرورتی پیش آمد، گلیمی از خانهٔ یاری بدزدید.","mainSections":null},"verses":[{"id":2261139,"vOrder":1,"coupletIndex":0,"versePosition":-1,"sectionIndex1":null,"sectionIndex2":null,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"پادشاهی پارسایی را دید. ","languageId":null,"coupletSummary":"هوش مصنوعی: پادشاهی مرد پارسایی را مشاهده کرد.","originalText":null},{"id":2261140,"vOrder":2,"coupletIndex":1,"versePosition":-1,"sectionIndex1":null,"sectionIndex2":null,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"گفت: هیچت از ما یاد آید؟","languageId":null,"coupletSummary":"هوش مصنوعی: او گفت: آیا چیزی از ما به خاطر داری؟","originalText":null},{"id":2261141,"vOrder":3,"coupletIndex":2,"versePosition":-1,"sectionIndex1":null,"sectionIndex2":null,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"گفت: بلی! وقتی که خدا را فراموش می‌کنم.","languageId":null,"coupletSummary":"هوش مصنوعی: او گفت: بله! وقتی که خدا را از یاد می‌برم.","originalText":null},{"id":2261142,"vOrder":4,"coupletIndex":3,"versePosition":0,"sectionIndex1":0,"sectionIndex2":null,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"هر سو دَوَد آن کَش ز برِ خویش براند ","languageId":null,"coupletSummary":"آن را که خداوند به قهر از درگاه دور کند سرگردان به هر جانب بدَوَد [و پناهی نیابد] و آن را که به مهر طلبد، از دیگران بی‌نیازی دهد و به آستانِ کسی نفرستد.","originalText":null},{"id":2261143,"vOrder":5,"coupletIndex":3,"versePosition":1,"sectionIndex1":0,"sectionIndex2":null,"sectionIndex3":null,"sectionIndex4":null,"text":"وآن را که بخواند به درِ کس ندواند","languageId":null,"coupletSummary":null,"originalText":null}],"recitations":[{"id":3278,"poemId":41349,"poemFullTitle":"سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۱۵","poemFullUrl":"/saadi/golestan/gbab2/sh15","audioTitle":"حکایت شمارهٔ ۱۵","audioArtist":"حمیدرضا محمدی","audioArtistUrl":"https://t.me/hrmoh","audioSrc":"","audioSrcUrl":"","legacyAudioGuid":"6be7e9e5-6e2a-4f4d-aebc-c82abfe436a1","mp3FileCheckSum":"8c8d68f01ddd2e7e506ae0b1d4b0eefd","mp3SizeInBytes":207161,"publishDate":"2019-12-06T17:01:55","fileLastUpdated":"2019-12-06T17:01:55","mp3Url":"https://i.ganjoor.net/a2/41349.mp3","xmlUrl":"https://i.ganjoor.net/a2/x/41349.xml","xmlText":"https://api.ganjoor.net/api/audio/xml/3278","plainText":"","htmlText":"","mistakes":[],"audioOrder":1,"recitationType":0,"inSyncWithText":true,"upVotedByUser":false},{"id":12061,"poemId":41349,"poemFullTitle":"سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۱۵","poemFullUrl":"/saadi/golestan/gbab2/sh15","audioTitle":"حکایت شمارهٔ ۱۵","audioArtist":"محمدرضا خسروی","audioArtistUrl":"","audioSrc":"","audioSrcUrl":"","legacyAudioGuid":"4c4acf0f-1340-43ed-a7b9-3dbf9afbfb43","mp3FileCheckSum":"a9503666678cd7d357fec13564143936","mp3SizeInBytes":326949,"publishDate":"2021-08-19T11:00:51.3842765","fileLastUpdated":"2021-08-19T10:59:48.8596492","mp3Url":"https://i.ganjoor.net/a3/41349-mrkh-926534728.mp3","xmlUrl":"https://i.ganjoor.net/a3/x/41349-mrkh-926534728.xml","xmlText":"https://api.ganjoor.net/api/audio/xml/12061","plainText":"","htmlText":"","mistakes":[],"audioOrder":2,"recitationType":0,"inSyncWithText":true,"upVotedByUser":false},{"id":15654,"poemId":41349,"poemFullTitle":"سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۱۵","poemFullUrl":"/saadi/golestan/gbab2/sh15","audioTitle":"حکایت شمارهٔ ۱۵","audioArtist":"ابوالفضل حسن زاده","audioArtistUrl":"https://t.me/khatkhati_hayee_man","audioSrc":"","audioSrcUrl":"","legacyAudioGuid":"e92e4490-f891-48f9-99d6-5d259004f8f7","mp3FileCheckSum":"d4dea9923e49194a4dae4ff2ae219613","mp3SizeInBytes":198957,"publishDate":"2022-02-06T00:53:18.9872378","fileLastUpdated":"2022-02-05T23:58:48.3757038","mp3Url":"https://i.ganjoor.net/a6/41349-ahz-1399124932.mp3","xmlUrl":"https://i.ganjoor.net/a6/x/41349-ahz-1399124932.xml","xmlText":"https://api.ganjoor.net/api/audio/xml/15654","plainText":"","htmlText":"","mistakes":[],"audioOrder":3,"recitationType":0,"inSyncWithText":true,"upVotedByUser":false},{"id":28077,"poemId":41349,"poemFullTitle":"سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۱۵","poemFullUrl":"/saadi/golestan/gbab2/sh15","audioTitle":"حکایت شمارهٔ ۱۵","audioArtist":"فاطمه زندی","audioArtistUrl":"","audioSrc":"","audioSrcUrl":"","legacyAudioGuid":"43a325fd-00b2-4e89-b6c5-d2cf0d220eb5","mp3FileCheckSum":"b1cf98ba743a51db9fb7ea229bdd0e38","mp3SizeInBytes":569056,"publishDate":"2024-07-06T14:54:46.7549273","fileLastUpdated":"2024-07-06T14:54:35.3606789","mp3Url":"https://i.ganjoor.net/ai/41349-fz-248693268.mp3","xmlUrl":"https://i.ganjoor.net/ai/x/41349-fz-248693268.xml","xmlText":"https://api.ganjoor.net/api/audio/xml/28077","plainText":"","htmlText":"","mistakes":[],"audioOrder":4,"recitationType":0,"inSyncWithText":true,"upVotedByUser":false},{"id":35831,"poemId":41349,"poemFullTitle":"سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۱۵","poemFullUrl":"/saadi/golestan/gbab2/sh15","audioTitle":"حکایت شمارهٔ ۱۵","audioArtist":"محسن دهقانیان","audioArtistUrl":"https://www.instagram.com/golestaneh_saadi/","audioSrc":"","audioSrcUrl":"","legacyAudioGuid":"850bd0ff-9c11-40d1-8d90-a048b47faaef","mp3FileCheckSum":"7c64ab500880d6d474a52e6f15e5f397","mp3SizeInBytes":751718,"publishDate":"2026-02-09T15:20:28.1202088","fileLastUpdated":"2026-02-09T13:56:48.7194469","mp3Url":"https://i.ganjoor.net/al/41349-md-640.mp3","xmlUrl":"https://i.ganjoor.net/al/x/41349-md-640.xml","xmlText":"https://api.ganjoor.net/api/audio/xml/35831","plainText":"","htmlText":"","mistakes":[],"audioOrder":5,"recitationType":0,"inSyncWithText":true,"upVotedByUser":false}],"images":[{"id":"c063ca2a-953b-4853-0e32-08d8cde3d3d7","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/saadi-forooghi/thumb/0177.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/saadi-forooghi/p0177","altText":"کلیات سعدی به تصحیح محمدعلی فروغی، چاپخانهٔ بروخیم، ۱۳۲۰، تهران » تصویر 177","isTextOriginalSource":true},{"id":"3b44779d-5d39-40d1-d7d7-08dd1c47c388","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/ai/thumb/0002421.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/ai/p0002421","altText":"فانوس خیال » تصویر 2421 - سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۱۵","isTextOriginalSource":false},{"id":"729d018f-088d-4c1a-284e-08d77a5df5ac","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/006813673-hathitrust/thumb/0045.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-19th-hathitrust/p0045","altText":"گلستان به خط شکستهٔ خوانا و زیبا تحریر شده در دارالخلافهٔ طهران » تصویر 45","isTextOriginalSource":false},{"id":"c2dfaf79-07e9-4dd0-286e-08d77a5df5ac","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/loc-m082-saadi-koliyat/thumb/0073.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/loc-m082-saadi-koliyat/p0073","altText":"کلیات شیخ سعدی علیه الرحمه به خط محمد حسینی اصفهانی - گلستان مورخ ۱۲۵۹ هجری قمری » تصویر 73","isTextOriginalSource":false},{"id":"02b09080-5db3-4e7d-288f-08d77a5df5ac","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/kolliyat-e-saadi-bl/thumb/0116.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/kolliyat-e-saadi-bl/p0116","altText":"کلیات سعدی نسخهٔ ۱۰۳۴ هجری قمری » تصویر 116","isTextOriginalSource":false},{"id":"d1c86b1b-6764-4776-28af-08d77a5df5ac","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/golestan-cambridge/thumb/0089.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-cambridge/p0089","altText":"گلستان سعدی به خط محمدحسین کشمیری و نقاشی مانوهار داس نسخهٔ کتابخانهٔ دیجیتال دانشگاه کمبریج » تصویر 89","isTextOriginalSource":false},{"id":"126519ba-6113-4ad9-28ed-08d77a5df5ac","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/006813667-hathitrust/thumb/0098.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan1271-hathitrust/p0098","altText":"گلستان سعدی به خط خوانا و زیبای میرزا محمدحسین شیرازی سال ۱۲۷۱ هجری قمری » تصویر 98","isTextOriginalSource":false},{"id":"d5fc7f1b-19ef-4960-292e-08d77a5df5ac","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/loc-m083-golestan/thumb/0110.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/loc-m083-golestan/p0110","altText":"گلستان سعدی به خط محمد محمود لاری به سال ۱۰۱۱ هجری قمری » تصویر 110","isTextOriginalSource":false},{"id":"c1406077-29ba-45d7-2ee5-08d77cbce203","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/golestan-bl/thumb/0080.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-bl/p0080","altText":"گلستان سعدی به خط کاتب سلطانی میر علی حسینی به سال ۹۷۵ هجری قمری در بخارا » تصویر 80","isTextOriginalSource":false},{"id":"decc3595-146d-4d69-3f19-08d7cf3d0cf7","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/golestan-hathitrust/thumb/0080.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-boostan-hathitrust/p0080","altText":"گلستان به همراه بوستان در حاشیه » تصویر 80","isTextOriginalSource":false},{"id":"bbde11f3-0279-41f5-92ed-08d7d4c86ccc","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/006813664-hathitrust/thumb/0094.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-shervani/p0094","altText":"گلستان به خط توسط عبداللطیف شروانى سال ۹۷۱ هجری قمری » تصویر 94","isTextOriginalSource":false},{"id":"7749d05e-c566-4ff6-1f34-08d7e683cf41","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/golestan-boostan-walters/thumb/0114.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/golestan-boostan-walters/p0114","altText":"گلستان با بوستان در حاشیه به خط محمدرضا تبریزی سنهٔ ۹۸۰ هجری قمری » تصویر 114","isTextOriginalSource":false},{"id":"52b13261-79f0-4288-8371-08d7e83b1565","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/saadi-w618/thumb/0088.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/saadi-w618/p0088","altText":"کلیات سعدی مذهب و مصور نسخه‌برداری شده توسط عبدالله بن شیخ مرشد الکاتب در قرن دهم هجری » تصویر 88","isTextOriginalSource":false},{"id":"f9b27b5c-a341-4d86-0d4d-08da6babaac1","imageOrder":0,"poemRelatedImageType":0,"thumbnailImageUrl":"https://i.ganjoor.net/images/sharhegolestan/thumb/0362.jpg","targetPageUrl":"https://museum.ganjoor.net/items/sharhegolestan/p0362","altText":"شرح گلستان دکتر محمد خزائلی » تصویر 362","isTextOriginalSource":false}],"songs":[],"comments":[{"id":22675,"authorName":"مهرزاد شایان","authorUrl":"http://www.facebook.com/mehrzad.shayan","commentDate":"2012-01-23T01:57:04","htmlComment":"<p>در نسخه تصحیح مرحوم فروغی در متن اصلی آمده  است : «هرسو دود آن کش» ،«آن کس» در نسخه بدل آمده</p>","publishStatus":"","inReplyToId":null,"userId":"5f5aea48-3422-4c14-74ad-08ddbc612195","replies":[],"myComment":false,"coupletIndex":-1,"coupletSummary":"","isBookmarked":false,"likeCount":0,"dislikeCount":0,"currentUserRatingValue":0},{"id":25490,"authorName":"ناشناس","authorUrl":"","commentDate":"2013-01-11T16:42:03","htmlComment":"<p>این حکایت  بسیار زیباست.</p>","publishStatus":"","inReplyToId":null,"userId":null,"replies":[],"myComment":false,"coupletIndex":-1,"coupletSummary":"","isBookmarked":false,"likeCount":0,"dislikeCount":0,"currentUserRatingValue":0},{"id":19191,"authorName":"سیدمهدی","authorUrl":"","commentDate":"2016-06-24T12:21:13","htmlComment":"<p>همان گونه که مهرزاد شایان نوشته، با توجه به متن آن کش درست تر است به معنی آن کس که او از بر خویش براندش.</p>","publishStatus":"","inReplyToId":null,"userId":"624e6a7a-cf64-4cd3-abcf-08db368ea53d","replies":[],"myComment":false,"coupletIndex":-1,"coupletSummary":"","isBookmarked":false,"likeCount":0,"dislikeCount":0,"currentUserRatingValue":0},{"id":105833,"authorName":"ندا امین الرعایایی","authorUrl":null,"commentDate":"2023-01-09T17:23:33.1934188","htmlComment":"<p>پوستین دوستان برکندن یعنی از اموال آنها استفاده کردن</p>\r\n<p>&nbsp;</p>","publishStatus":"","inReplyToId":null,"userId":"9f1c5827-d756-4b59-fcb8-08daf226f488","replies":[],"myComment":false,"coupletIndex":-1,"coupletSummary":"","isBookmarked":false,"likeCount":0,"dislikeCount":0,"currentUserRatingValue":0},{"id":129638,"authorName":"رضا از کرمان","authorUrl":null,"commentDate":"2025-04-07T11:06:03.075298","htmlComment":"<p>درود&nbsp;</p>\n<p>بعضی از حاشیه های این حکایت اصلا ربط موضوعی ندارند&nbsp; من که نفهمیدم یعنی چی ؟ منظور جناب گمنام از بادمجون ومیوه یعنی چه؟&nbsp;&nbsp;</p>\n<p>&nbsp;ممنونم شاد باشید&nbsp;</p>","publishStatus":"","inReplyToId":null,"userId":"ab86b6c8-607c-4f91-a3db-08d96a3cfa27","replies":[],"myComment":false,"coupletIndex":-1,"coupletSummary":"","isBookmarked":false,"likeCount":0,"dislikeCount":0,"currentUserRatingValue":0},{"id":130063,"authorName":"Sina Jafari","authorUrl":null,"commentDate":"2025-04-27T12:15:18.0937015","htmlComment":"<p>پادشاهی مرد زاهدی را ملاقات کرد گفت آیا تو هیچگاه به یاد ماهستی گفت بله وقتی که خدارا فراموش میکنم&nbsp; یعنی وقتی معنویات را فراموش میکنم تو را به یاد می ارم ، خداوند کسی را که از درگاهش دور کند به هرجا که بدود نصیبی نخواهد یافت و کسی را که به درگاهش راه دهد نیاز به هیچکس نخواهد داشت&nbsp;</p>","publishStatus":"","inReplyToId":null,"userId":"324ba740-cbff-43a2-a17a-08dd7be35bed","replies":[],"myComment":false,"coupletIndex":0,"coupletSummary":"پادشاهی پارسایی را دید. ","isBookmarked":false,"likeCount":0,"dislikeCount":0,"currentUserRatingValue":0}],"sections":[{"id":247420,"poemId":41349,"poem":null,"poetId":7,"poet":null,"index":0,"number":1,"sectionType":0,"verseType":1,"ganjoorMetreId":10,"ganjoorMetre":{"id":10,"urlSlug":null,"rhythm":"مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)","name":null,"description":null,"verseCount":55167},"ganjoorMetreRefSectionIndex":null,"rhymeLetters":"اند","plainText":"هر سو دود آن کش ز بر خویش براند \r\nوآن را که بخواند به در کس ندواند","htmlText":"<div class=\"b\" id=\"bn1\"><div class=\"m1\"><p>هر سو دَوَد آن کَش ز برِ خویش براند </p></div>\r\n<div class=\"m2\"><p>وآن را که بخواند به درِ کس ندواند</p></div></div>","poemFormat":7,"cachedFirstCoupletIndex":0,"language":null,"coupletsCount":1,"top6RelatedSections":[{"id":91585547,"poemId":41349,"poem":null,"sectionIndex":0,"poetId":63,"relationOrder":1,"poetName":"ازرقی هروی","poetImageUrl":"/api/ganjoor/poet/image/azraghi.gif","fullUrl":"/azraghi/amogh/sh7","fullTitle":"ازرقی هروی » مقطعات » شمارهٔ ۷","htmlExcerpt":"<p>گر شاه جهان قصۀ من بنده بخواند</p>\r\n<p>زین قصه همی حالت من بنده بداند</p>\r\n<p>داند که میان دو سفر بندۀ درویش</p>\r\n<p>بی یاوری شاه چه بیچاره بماند</p>\r\n<p>زان همت چون دریا ، وز آن کف چون ابر</p>\r\n<p>[...]</p>","targetPoemId":69359,"targetSectionIndex":0,"poetMorePoemsLikeThisCount":0},{"id":91585548,"poemId":41349,"poem":null,"sectionIndex":0,"poetId":142,"relationOrder":2,"poetName":"قطران تبریزی","poetImageUrl":"/api/ganjoor/poet/image/ghatran.gif","fullUrl":"/ghatran/divan/ghete/sh52","fullTitle":"قطران تبریزی » دیوان اشعار » مقطعات » شمارهٔ ۵۲","htmlExcerpt":"<p>بر سبزه همی آب روان آب دواند</p>\r\n<p>وز شاخ همی باد خزان برگ فشاند</p>\r\n<p>این هیچ کس از آئینه چین نشناسد</p>\r\n<p>وان هیچ کس از زر ورق باز نداند</p>\r\n<p>همچون تن دل رفته ز تیمار جدائی</p>\r\n<p>[...]</p>","targetPoemId":115489,"targetSectionIndex":0,"poetMorePoemsLikeThisCount":0},{"id":91585549,"poemId":41349,"poem":null,"sectionIndex":0,"poetId":17,"relationOrder":3,"poetName":"مسعود سعد سلمان","poetImageUrl":"/api/ganjoor/poet/image/masood.gif","fullUrl":"/masood/divan-masood/mosammatmk/sh1#bn22","fullTitle":"مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » مسمطات » شمارهٔ ۱ - مدیح ابوالفرج نصر بن رستم","htmlExcerpt":"<p>آن شاخ چه شاخ است به زلفین تو ماند</p>\r\n<p>جز مجلس احرار جهان جای نداند</p>\r\n<p>خواهد چو سر زلفک تو مشک فشاند</p>\r\n<p>خواهد که مرا با تو به یک جای نشاند</p>","targetPoemId":64059,"targetSectionIndex":8,"poetMorePoemsLikeThisCount":0},{"id":91585550,"poemId":41349,"poem":null,"sectionIndex":0,"poetId":5,"relationOrder":4,"poetName":"مولانا","poetImageUrl":"/api/ganjoor/poet/image/moulavi.gif","fullUrl":"/moulavi/shams/ghazalsh/sh647","fullTitle":"مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۴۷","htmlExcerpt":"<p>تدبیر کند بنده و تقدیر نداند</p>\r\n<p>تدبیر به تقدیر خداوند چه ماند</p>\r\n<p>بنده چو بیندیشد پیداست چه بیند</p>\r\n<p>حیلت بکند لیک خدایی بنداند</p>\r\n<p>گامی دو چنان آید کو راست نهادست</p>\r\n<p>[...]</p>","targetPoemId":3271,"targetSectionIndex":0,"poetMorePoemsLikeThisCount":2},{"id":91585551,"poemId":41349,"poem":null,"sectionIndex":0,"poetId":7,"relationOrder":5,"poetName":"سعدی","poetImageUrl":"/api/ganjoor/poet/image/saadi.gif","fullUrl":"/saadi/divan/ghazals/sh217","fullTitle":"سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ  ۲۱۷","htmlExcerpt":"<p>آن را که غمی چون غم من نیست چه داند</p>\r\n<p>کز شوق توام، دیده چه شب می‌گذراند؟</p>\r\n<p>وقت است اگر از پای درآیم که همه عمر</p>\r\n<p>باری نکشیدم که به هجران تو ماند</p>\r\n<p>سوز دل یعقوب ستم‌دیده ز من پرس</p>\r\n<p>[...]</p>","targetPoemId":9539,"targetSectionIndex":0,"poetMorePoemsLikeThisCount":2},{"id":91585552,"poemId":41349,"poem":null,"sectionIndex":0,"poetId":75,"relationOrder":6,"poetName":"همام تبریزی","poetImageUrl":"/api/ganjoor/poet/image/homam.gif","fullUrl":"/homam/mofradatho/sh14","fullTitle":"همام تبریزی » مفردات » شمارهٔ ۱۴","htmlExcerpt":"<p>بفرست نسیمی که سلام تو رساند</p>\r\n<p>وز دست فراقم به سلامت برهاند</p>","targetPoemId":77931,"targetSectionIndex":0,"poetMorePoemsLikeThisCount":0}],"oldGanjoorMetreId":null,"oldRhymeLetters":null,"modified":false,"excerpt":null}],"geoDateTags":[],"top6QuotedPoems":[],"sectionIndex":null,"claimedByMultiplePoets":false,"coupletsCount":null},"secondPoet":null,"next":null,"previous":null}